Janowice – wieś położona 7 km na W od Kazimierza Dolnego, na lewym brzegu Wisły, około 75 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 15 km na N od → Braciejowic wsi kluczowej Benedyktynów łysogórskich.
Nazwy lokalne miejscowości w dokumentach źródłowych w roku 1369 „Janouicze”, 1412 „Janowicze”, „Janowycze”, „Janovice”, 1526 „Janowicze”, 1529 „Janowycze”, „Ianowicze”, 1530 „Janovicze”, 1531 „Janouicze”, 1532 „Janowicze”, 1540 „Janovicze”, 1563 „Janowyce”, 1576n. „Janowice”
Podległość administracyjna świecka i kościelna 1497 ziemia sandomierska, 1506 powiat radomski 1470-80 parafia Serokomla zobacz Janowiec (Długosz L.B. t. II s.552).
Kalendarium Wieś stanowiła własność szlachecką. 1369 w działach występuje Zaklika z Janowic 1412, 1417 w działach Zaklika z Janowic 1420–7, 1453 w działach Stanisław z Janowic 1421 znany był Wit z Janowic herbu Janina 1427, 1447, 1468–9 znany był Mikołaj z Janowic 1428 znany był Smarz z Janowic 1450 dziedzicem była Katarzyna, córka śp. Stanisława zwanego Kot z Kotków, żona Mikołaja z Plechowa (Księgi Ziemskie Krakowskie w archiwum Państwowym w Krakowie. CCI 338); 1453 znany był Stanisław z Janowic 1454 w działach Dorota żona Grzegorza z Janowic (ib.