Skrzeczek olbrzymi, ambystoma znad Pacyfiku (Dicamptodon ensatus) – gatunek płaza ogoniastego z rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae).
Zasięg występowania Pacyficzne wybrzeża i przyległe pasma górskie w Kalifornii (USA).
Cechy morfologiczne Osiąga do 30 cm długości. Budowa ciała zwarta, masywna i niezgrabna. Tułów gruby z 12 słabo zaznaczonymi bruzdami międzyżebrowymi. Głowa nieproporcjonalnie duża i szeroka, oczy również nieproporcjonalnie wielkie, wystające. Ogon bardzo krótki, silnie zwężający się ku tyłowi i bocznie spłaszczony. Odnóża, zwłaszcza tylne, są duże, grube i dobrze umięśnione, końce palców rozszerzone. Skóra gładka, błyszcząca.
Ubarwienie grzbietu rudo- lub oliwkowobrązowe, z niewyraźnym, siatkowanym deseniem ciemnych plam.
Biologia i ekologia Biotop i tryb życia Skrzeczek olbrzymi występuje na terenach górzystych, pokrytych wilgotnymi lasami, w pobliżu strumieni i źródeł. Prowadzi lądowy tryb życia. Potrafi wdrapywać się na pochyłe pnie drzew lub niskie krzewy, nawet na wysokość kilku metrów. Prowadzi głównie nocny tryb życia, lecz bywa aktywny również w ciągu dnia, nawet przy słonecznej pogodzie. Przestraszony wydaje donośny, skrzeczący lub chroboczący głos.
Odżywianie Jest wyjątkowo żarłoczny i drapieżny, pożera wszystkie zwierzęta, które potrafi pokonać i połknąć. Oprócz bezkręgowców zjada również płazy ogoniaste, a także żaby, małe węże oraz myszy.
Rozmnażanie Wiosną, w maju, samica składa około 100 jaj, przyklejając je w pakiecie do powierzchni kamieni. Kijanki mają krótkie skrzela oraz niską płetwę ogonową. Przeobrażają się po 1–2 latach przy długości 10–15 cm, choć zdarzają się osobniki neoteniczne.
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Juszczyk, Mały słownik zoologiczny gady i płazy, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986
Kategoria:Ambystomowate Kategoria:Płazy Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1833 roku