thumb|grób płk. Włodzimierza Krynickiego na Cmentarzu Junikowskim Włodzimierz Krynicki (ur. 15 listopada 1885, zm. 8 maja 1972) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 15 listopada 1885. Był zawodowym oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. Służbę rozpoczął jesienią 1904 w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 10 w Jarosławiu w stopniu kadeta-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1904. W 1908 został przeniesiony do 2 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich w Bolzano. W czasie I wojny światowej jego oddziałem macierzystym był Batalion Strzelców Polnych Nr 27. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: porucznika (starszeństwo z 1 maja 1906), nadporucznika (starszeństwo z 1 maja 1912) i kapitana (starszeństwo z 1 lipca 1915).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 15 grudnia 1918 r. do 14 sierpnia 1919 r. był komendantem Szkoły Szturmowej Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Biurze Prezydialnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Sztabu MSWojsk., a jego oddziałem macierzystym był 13 Pułk Piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 124. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 13 Pułk Piechoty. Od 1923 roku był dowódcą 63 pułku piechoty w Toruniu. 21 sierpnia 1926 roku został przydzielony do 30 Dywizji Piechoty na stanowisko oficera sztabowego ds. Przysposobienia Wojskowego.

We wrześniu 1927 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraśnik na stanowisko komendanta. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 30 czerwca 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako pułkownik w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Mieszkał w Przeźmierowie..

Zmarł 8 maja 1972 i został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 9-5-15-572).

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922) Order Żelaznej Korony 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry) Signum Laudis Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry) Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry) Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (Austro-Węgry)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy 63 Toruńskiego Pułku Piechoty Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Kraśnikiem Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1972