1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Sztabu MSWojsk., a jego oddziałem macierzystym był 13 Pułk Piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 124. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 13 Pułk Piechoty. Od 1923 roku był dowódcą 63 pułku piechoty w Toruniu. 21 sierpnia 1926 roku został przydzielony do 30 Dywizji Piechoty na stanowisko oficera sztabowego ds. Przysposobienia Wojskowego.
We wrześniu 1927 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraśnik na stanowisko komendanta. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 30 czerwca 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako pułkownik w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto.