Zygmunt Golonka (ur. 2 sierpnia 1888 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 14 kwietnia 1967 we Wrocławiu) – polski profesor nauk rolniczych, specjalista w dziedzinie łąkarstwa.
Życiorys W 1908 uzyskał świadectwo dojrzałości i rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1911 ukończył naukę i został asystentem w Zakładzie Doświadczalnym w Mydlnikach. Po wybuchu I wojny światowej przerwał pracę naukową i wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich ps. „Malinowski”. Po rozwiązaniu Legionów został uwięziony przez Austriaków. Po 1918 służył w Wojsku Polskim. Do rezerwy przeszedł w 1921 i zamieszkał we Lwowie. Uzyskał pracę jako asystent w Stacji Chemiczno-Rolniczej Politechniki Lwowskiej w Dublanach i był tam zatrudniony przez dwa lata, a następnie przeniósł się na podobne stanowisko w Zakładzie Uprawy i Nawożenia Roli Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW) w Skierniewicach. W 1928 przedstawił pracę Łąki i pastwiska południowo-wschodniej części dorzecza Bzury i uzyskał stopień doktora nauk rolniczych, rok później powrócił do Lwowa, gdzie został zastępcą profesora rolnictwa na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej. Wykładał tam do 1933, a następnie przeprowadził się do Warszawy i otrzymał etat starszego asystenta w SGGW. W 1935 na podstawie pracy Studia nad niektórymi czynnikami produkcyjności pastwisk trwałych uzyskał stopień doktora habilitowanego i objął etat docenta, w tym czasie zorganizował Zakład Uprawy Łąk i Pastwisk i został jego kierownikiem. W latach 1933–1939 był prezesem Stowarzyszenia Łąkarzy Polskich, a w latach 1938–1939 redaktorem miesięcznika Łąka i Pastwisko.
Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Zakładu Doświadczalnego w Skierniewicach i tam pracując przy hodowli roślin oraz wykładając na konspiracyjnych Wyższych Kursach Rolniczych przetrwał do jesieni 1944, kiedy to został zmuszony do wyprowadzki, zamieszkał wówczas w Krakowie.
Po zakończeniu działań wojennych przeniósł się do Warszawy i został kierownikiem Zakładu Upraw Łąk i Pastwisk w SGGW, po powrocie na uczelnię prof. dr. Jana Szczęsnego Grzymały (1903–1960) podjął decyzję o związaniu swojego życia z Wrocławiem. Na tamtejszym Uniwersytecie działającym razem z Politechniką zorganizował Katedrę Uprawy Łąk i Pastwisk, w 1954 została przeniesiona do nowo powstałej Wyższej Szkoły Rolniczej, kierował nią do przejścia na emeryturę w 1960. W 1954 uzyskał nominację do tytułu profesora zwyczajnego.
Zmarł we Wrocławiu, spoczywa na cmentarzu Grabiszyńskim (pole 32, rząd 6, grób 522)Informacja Zarządu Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu.
Dorobek naukowy Pozostawił dorobek naukowy obejmujący kilkadziesiąt prac z zakresu gleboznawstwa, łąkarstwa, techniki uprawy i zwiększania wydajności trwałych użytków zielonych oraz geobotaniki. Jako jeden z pierwszych w Polsce zalecał nawożenie terenów łąk i pastwisk oraz racjonalnej gospodarki pastwiskowej.
Do najważniejszych publikacji są zaliczane: Podręcznik uprawy łąk; Gospodarstwo pastwiskowe; Nawożenie łąk; Łąki i ich uprawa i nawożenie.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Niepodległości (1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 23 marca 1955 r. nr 0/427 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Przypisy
Bibliografia . Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom. I, s. 215. Rocznik Gleboznawczy tom 19, nr. 1/1968 s. 217–219.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Dąbrowie Tarnowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk rolniczych Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry)