Jacek Jettmar (ur. 26 grudnia 1936 w Krakowie) – polski inżynier budowy okrętów, jachtowy kapitan żeglugi wielkiej, żeglarz, wykładowca akademicki, przedsiębiorca.
Działalność naukowa i zawodowa Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Krakowie (1954). Pracował w Centralnym Biurze Konstrukcji Kablowych w Krakowie (1954–1955). Od 1955 w Gdańsku, studiował jeden rok na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej.
W 1962 ukończył studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, uzyskując tytuł mgr. inż. budownictwa okrętowego. W 1975 uzyskał stopień doktora w Instytucie Okrętowym. W latach 1962–1992 pracował na Politechnice Gdańskiej jako zastępca dyrektora do spraw organizacyjnych Instytutu Organizacji i Projektowania Systemów Produkcyjnych. W latach 1973–1977 był generalnym projektantem Centrum Techniki Wytwarzania Przemysłu Okrętowego Przedsiębiorstwa Projektowo-Technologicznego „Promor” w Gdańsku. Pracował w Spółdzielczym Przedsiębiorstwie Dostaw Usług Eksportowych „Metalcoop” Sp. z o.o. w Gdańsku (1987–1988).
W 1960 otrzymał dyplom jachtowego kapitana żeglugi wielkiej. Był komandorem Akademickiego Klubu Morskiego AZS w Gdańsku (1962–1965). W 1980 kapitan i I oficer jachtu oceanograficznego „Sonda” Zakładu Oceanologii Polskiej Akademii Nauk w Sopocie, od 2011 właściciel i kapitan jachtu s/y „Krakus”.
W 1983–1987 był starszym wykładowcą w Marine Engineering Departament Rivers State University of Technology w Nigerii,
Od 1989 dyrektor i założyciel: Ośrodka Szkoleniowo-Badawczego Centrum Promocji Spółdzielczości Przemysłowej, Centrum Doradztwa i Promocji i Kooperacji Gospodarczej; od 1999 dyrektor Biura Marketingu w Pomorskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej w Sopocie i prezes Pomorskiej Sieci Innowacyjnej „Brainet”; od 2002 – prezes i członek zarządu Centrum Promocji Sp. z.o.o. w Gdańsku. Od 2002 na emeryturze.
Jest autorem kilkudziesięciu publikacji, w tym 2 książek i skryptu, ekspertyz, doradztwa oraz projektów na temat: doradztwa personalnego i zawodowego, kooperacji gospodarczej, techniki okrętów i ich produkcji.
Jest członkiem organizacji naukowych, sportowych, zawodowych i społecznych: Akademickiego Związku Sportowego (od 1955), Akademickiego Klubu Morskiego, Pomorskiego Okręgowego Polskiego Związku Żeglarskiego, Pomorskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa (od 1966), Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich – sekcja okrętowa (1970), Towarzystwa Przyjaciół Gdańska (1973). Od 1989 członek Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Gdańskiej, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego (2003–2009) i członek Politechnicznego Klubu Biznesu +.
Odznaczenia, medale, nagrody Złota odznaka Akademickiego Związku Sportowego (1962) Odznaka „Za zasługi dla Gdańska” (1966) Odznaka „Zasłużony działacz Żeglarstwa Polskiego" (1967) Odznaka „Zasłużonym dla Ziemi Gdańskiej” (1973) Srebrny Krzyż Zasługi (1974) Medal Marszałka województwa pomorskiego „De nihilo nihil fit” (2014)
Bibliografia 50 lat Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa 1945–1995., red. Z. Puhaczewski, M.Sperski, Gdańsk 1995 Doerffer J.W., Życie i pasje. Wspomnienia, tom II. Praca naukowa na Politechnice Gdańskiej, Gdańsk 2004 Who is Who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Nördlingen 2011 Zawalski K., Narodowe Centrum Żeglarstwa. Geneza, architektura, program, zarządzanie, perspektywy rozwoju, Bydgoszcz 2010 Życie studenckie na Politechnice Gdańskiej, red. M. Biziuk, Gdańsk 2005
Kategoria:Absolwenci Politechniki Gdańskiej Kategoria:Polscy inżynierowie okrętowcy Kategoria:Urodzeni w 1936