thumb|240px|Locro (rosół) thumb|240px|Placki sopaipillas thumb|240px|Chuño – danie z kukurydzy mote thumb|240px|Singani – odmiana boliwijskiej brandy thumb|240px|Mate de coca – herbata z liści koki Kuchnia boliwijska – kuchnia regionalna, charakterystyczna dla obszaru Boliwii.
Charakterystyka Kuchnia boliwijska, z uwagi na historię kraju i jego położenie, łączy w sobie wpływy inkaskie, hiszpańskie i mauretańskie. Mieszają się w niej potrawy rodzime, europejskie i arabskie, jak również afrykańskieBolivia in my Eyes, KUCHNIA BOLIWIJSKA – TIERRAS BAJAS. Z uwagi na niską zamożność mieszkańców Boliwii kuchnia zwykłych obywateli nie jest zbyt wymyślna. Dominują w niej ziemniaki (zastępowane też juką), wołowina, ryby i ryżObieżyskład, Boliwia.
W rejonach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie możliwe jest obfite wytwarzanie produktów żywnościowych, uprawia się soję, rzepak, trzcinę cukrową, cytrusy, zboża, owoce i warzywa, w tym charakterystyczny owoc amazoński – cupuaçu. Większość dań tropikalnej części Boliwii złożona jest z mięsa, ryżu, bananów, juki oraz papas fritas, czyli frytek. Popularnym dodatkiem jest llajua – pikantny sos z locoto.
Wybrane potrawy Do charakterystycznych dań kuchni lokalnej należą: chairo – forma bulionu, cuñapé – niewielka bułeczka wypiekana z mąki jukowej lub maniokowej, nadziewana serem (w Kolumbii podobnym daniem jest la almojábana), locro – rosół z kury z ryżem i bananem (w Ekwadorze locro de papa to zupa ziemniaczano-serowa), sopa de mondongo – gęsta zupa, flaki majadito – przypominający paellę wodnisty ryż z suszoną wołowiną, czyli charque (podawany z sałatką pomidorową z cebulą i jajkami), masaco – zielony banan z wieprzowiną, pacú i surubí – ryby słodkowodne z gamą charakterystycznych przypraw (smażone), pan de arroz, także: empanada de arroz – miękka bułeczka z mąki ryżowej smażona z serem na głębokim tłuszczu i podawana w zawinięty liść bananowca, patasca – zupa z odmiany kukurydzy zwanej mote nagotowana na głowiźnie wieprzowej i zabarwiana na czerwono, zonzo – zmielona juka zmieszana z serem i grilowana na patyku, pacamuto de res – pieczona wołowina z dodatkami, parrillada de res, także: churrasco – kawałki wołowiny grillowane razem z kiełbaskami i podrobami, m.in. flakami i wymionami krowimi, relleno – mięso z ryżem ugotowane w jelitach, coto relleno – skóra z kurzej szyjki nadziana podrobami z kurczaka, locro carretero – zupa z mięsa suszonego (gęsta), mamona – grilowana wołowina, empanadas de carne – pierogimięsne, caldo de peta – zupa żółwiowa, palometa frita – pieczona pirania, carne de monte – dziczyzna (w tym z gryzoni), masaco de yuca y chicharon – purée z juki, gelatina de pata – udziec wołowy w galaretce, saisi – mięso na ostro, milanesa – lokalna odmiana sznycla, salteñas – zapiekany pieróg z kurczakiem, cuajadilla – deser z maślanki z syropem trzcinowym, bunuelos – pączki z mąki ziemniacznej.
Napoje i owoce Do picia podaje się często ambrosíę, czyli świeże mleko krowie zaprawione niewielką ilością lokalnej brandy, czyli singani, a także sucumbe – ciepłe mleko z cynamonem i cukrem. Bardzo popularnym napojem jest mate de coca, czyli herbata z liści krasnodrzewu pospolitego (koki).
Z uwagi na klimat spożywana jest duża ilość owoców i soków (jugos). Soki miksowane są na ulicznych straganach i podawane z dodatkiem wody lub mleka.
Przypisy
!