Wiktor Wojnicz (ur. 24 grudnia 1894 w Łucku, zm. 1940 w ZSRR) – komandor podporucznik Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari, urzędnik, ofiara zbrodni katyńskiej.

thumb|Tabliczka upamiętniająca na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie Życiorys Urodził się 24 grudnia 1894 w rodzinie Adama i Marii z domu Orzeł. Kształcił się w gimnazjum w rodzinnym Łucku, a następnie w korpusie morskim w Piotrogrodzie.

Był żołnierzem w Armii Imperium Rosyjskiego w rosyjskiej marynarce wojennej. Od początku 1918 u kresu I wojny światowej służył Wojsku Polskim na Wschodzie. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na terenach ukraińskich służył w III Korpusie Polskim w Rosji i w Wydziale Wojskowym Komendy Naczelnej 3 POW.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w grudniu 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został przydzielony w 1919 do Departamentu Marynarki Wojennej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1920 do 1921 pełnił funkcję zastępcy oficera łącznikowego przy Głównym Dowództwie Wojska Polskiego na Ukrainie oraz kierownika Wydziału Organizacyjnego Departamentu Spraw Morskich. Został awansowany do stopnia komandora podporucznika w korpusie morskim ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od 1921 do 1927 był przydzielony do Kierownictwa Marynarki Wojennej, gdzie w 1923 był oficerem Wydziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego, a w 1924 był kierownikiem Samodzielnego Referatu Personalnego. Od 1927 był oficerem Oddziału II Sztabu Generalnego, pełniąc funkcję referenta w Referacie „Ligi Narodów”. W 1931 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck.

Jako emerytowany oficer był inspektorem MSW w Łucku. Był prowizorycznym naczelnikiem w urzędzie wojewódzkim wołyńskim w Łucku, po czym z dniem 1 stycznia 1932 został mianowany naczelnikiem wydziału

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Prawdopodobnie na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD na obszarze okupowanym przez sowietów. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 43/2-7 oznaczony numerem 527). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7626 (17 maja 1922) Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za długoletnią, gorliwą i nieskazitelną pracę w służbie państwowej”. Medal Międzyaliancki

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej kampania wrześniowa

Przypisy

Bibliografia

K. Banaszek, W. K. Roman, Z. Sawicki, Kawalerowie orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich, Warszawa 2000, s. 320.

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Komandorowie podporucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łucku Kategoria:Naczelnicy Wydziałów Urzędów Wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie III Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy oficerowie rosyjskiej marynarki wojennej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940