Hermanis Buduls (ur. 16 listopada 1882 w Jaunpiebalgas (Jaunmigļos), zm. 10 listopada 1954 w Wiesloch) – łotewski lekarz psychiatra, profesor Uniwersytetu Łotwy, autor pierwszego podręcznika psychiatrii w języku łotewskim.
Życiorys Syn Miķeļsa Budulsa i jego żony Liene, z domu Palders. Po ukończeniu Gimnazjum Miejskiego w Rydze rozpoczął w 1905 roku studia medyczne na Uniwersytecie w Dorpacie, studia ukończył w 1911 roku. Od 1912 pracował w klinice Władimira Cziża. W 1914 roku przedstawił rozprawę na stopień doktora medycyny, dotyczącą porównawczej psychologii rasowej. W 1914 roku odbył staż w klinice Charité kierowanej wówczas przez Karla Bonhoeffera. Po wybuchu I wojny światowej pracował w szpitalach wojskowych w Petersburgu, Mińsku i Smoleńsku. Od 1919 dyrektor szpitala psychiatrycznego Sarkankalna w Rydze. Od 1920 wykładał jako docent, a od 1924 jako profesor psychiatrii na Uniwersytecie Łotwy. Jego asystentami byli Miķelis Kazaks, Ansis Karps, Nikolajs Jerums, Verners Kraulis, Hermanis Saltups i Jānis Vilde.
Buduls był zwolennikiem eugeniki i wspólnie z Kraulisem proponował w latach 30. rozwiązania eugeniczne. Podczas niemieckiej okupacji Rygi starał się uchronić pacjentów szpitala psychiatrycznego przed eksterminacją. W lutym 1942 roku został zwolniony ze stanowiska, a chorzy psychicznie pacjenci zostali wymordowani.
W 1944 roku Buduls w obliczu okupacji radzieckiej Buduls wraz z rodziną uciekł do Niemiec. Od lipca 1949 roku z ramienia Międzynarodowej Organizacji Uchodźców pracował w zakładzie opiekuńczym i leczniczym Wiesloch koło Heidelbergu. Zmarł w 1954 roku i został pochowany na szpitalnym cmentarzu.
Był autorem biografii Jānisa Poruksa, którego leczył w klinice w Dorpacie.
Odznaczony Orderem Trzech Gwiazd III klasy.
Z małżeństwa z Martą Jursons (1918) urodziło się dwóch synów: Leonids (1920) i Ervīns (1923). Rodzina Budulsa utworzyła fundusz stypendialny jego imienia.
W 1993 roku w Rydze odsłonięto pamiątkową tablicę pod adresem Blaumaņa ielā 12a.
Wybrane prace Laulība un cilvēka dzīves mērķis: bioloģisks un ētisks apcerējums. Rīga: Ed. Zirģelis, 1909 Cilvēka nervi, viņu būve un normālās darbibas. Rīga: RLB, 1910 Poruku Jānis savas garīgās dzīves krēslainās dienās. Rīga: J. Rozes apgāds, 1911 Nervu veselības kopšana. Rīga: Ed. Zirģelis, 1912 К сравнительной расовой психиатрии: диссертация на степень доктора медицины. Юрьев: Э. Бергман, 1914 Beitrag zur vergleichenden Rassenpsychiatrie. 1915 Par alkoholismu. Rīga: RPD Žūpības apkarošanas komis, 1923 Psīchiatrija, vispārīgā daļa. Rīga: Valters un Rapa, 1924 Poruka dvēseles noskaņas krēslainās dienās. Rīga: J. Rozes apgādībā, 1925 Psīchiatrija: speciālā daļa. Rīga: Valters un Rapa, 1929 Nervu veselības kopšanas skolas gados. Rīga: Izdevis A. Gulbis, 1931 Schutzpockenimpfung und progressive Paralyse. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 100, s. 75–84, 1933 Rases labdzimtība. Jaunākas Ziņas, Nr. 125, s. 4, 1936 Ueber die Auswirkung der Paralysebehandlung mit Malaria. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 104, s. 168–176, 1936 Latvijas galvas pilsētas Rīgas Sarkankalna slimnīcas vēsture. Rīga: Pilsētas valdes izdevums, 1938 Veseliga dzīve: cilvēka organisma uzbūve un kopšana. Stockholm: Daugava, 1950 Cilvēks dzīves spogulī. Stockholm: Daugava, 1954
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Łotewscy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Łotwy w Rydze Kategoria:Zmarli w 1954