Ulica Generała Władysława Sikorskiego w Sanoku – ulica w dzielnicy Śródmieście miasta Sanoka.
W toku dokonywanych zmian nazw ulic w Sanoku w 1913 podjęto decyzję nazwania ulicy Ochronki dla odcinka biegnącego od ul. Tadeusza Kościuszki do ul. Juliusza Słowackiego. Później przemianowano ją na ul. Antoniego Małeckiego, który w 1905 został wybrany członkiem komisji mającej zbadać gospodarkę w sanockiej fabryce wagonów celem rozpoznania jej nierentowności. W okresie PRL nazwa została przemianowana na ul. Walerego Wróblewskiego (od 1951). Później ulica została nazwana imieniem Generała Władysława Sikorskiego.
Ulica przynależy do rzymskokatolickiej parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
Zabudowa i mieszkańcy W przeszłości pod numerem 1 ulicy Antoniego Małeckiego istniała piekarnia Albina Kierczyńskiego. Na początku biegu ulicy leży budynek pod adresem ul. Tadeusza Kościuszki 39, tradycyjnie zwany „Rolnik”. Kamienica pod numerem 3. W 1931 dom Józefa Tomasika. Przed 1939 pod numerem 3 ul. Antoniego Małeckiego działała Piekarnia parowa Albina Kierczyńskiego, założona w 1900, który zasiadał w zarządzie Związku Cechów Piekarskich województwa lwowskiego. Piekarnia w tym budynku działała także po wojnie. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. Budynek pod numerem 4. Został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. W pierwszej połowie XX wieku w domu przy ówczesnej ulicy Antoniego Małeckiego 4 zamieszkiwała rodzina Bezuchów, w tym August Bezucha oraz m.in. jego synowie Jan i Zygmunt. Budynek pod numerem 7. Został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. Budynek pod numerem 16. W 1972 dom pod ówczesnym adresem ul. Walerego Wróblewskiego 16 został włączony do uaktualnionego wówczas spisu rejestru zabytków Sanoka. Istniejący do 2007 budynek, mieszczący Ochronkę założoną przez Galicyjskie Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP ze Starej Wsi oraz żeńską Szkołę Podstawową im. Św. Kingi, umiejscowiony pod numerem 5. W okresie II Rzeczypospolitej funkcjonowało Towarzystwo Polskiej Ochronki Dzieci Chrześcijańskich w Sanoku, którego prezesem był Jan MisiewiczEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym / Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 603.. W miejscu, gdzie istniał budynek powstały zabudowania oddziału PGNiG w Sanoku (o ówczesnym fakcie wyburzenia tego budynku wspomniał poeta Janusz Szuber w utworze z 2008 pt. Dziura w serze. Pustka, opublikowany w tomiku poezji pt. Wpis do ksiąg wieczystych z 2009. Na tym terenie zostały ustanowione: Rzeźba św. Józefa, powstała ok. 1932, usunięta podczas II wojny światowej, przeniesiona kolejno na miejsce przy budynku Domu Dziecka przy ulicy Adama Mickiewicza 38Co ze świętym Józefem, Tygodnik Sanocki, nr 27 (713) z 8 lipca 2005, s 6. i obok nowej siedziby Domu Dziecka, mieszczącej się w budynku internatu przy Zespole Szkół nr 4 im. Króla Kazimierza Wielkiego przy ulicy Sadowej 21. Kapliczka z figurą Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Została poświęcona 21 czerwca 1947 przez ks. Władysława Zulaka. Ma formę niezabudowaną, figura ustanowiona na postumencie, okryta zadaszeniem. Na tablicy umieszczona inskrypcja: Figurę Najświętszej Maryi Panny Niepokalanego Poczęcia ufundowała Cecylia Greczner wieloletnia dyrektorka Szkoły im. Świętej Kingi. Odnowiona przez PGNiG Oddział w Sanoku w latach 2008-2009. Tablica upamiętniająca wmurowanie kamienia węgielnego w fundamenty „ochronki” – domu dziecka, prowadzonego przez Galicyjskie Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP ze Starej Wsi w dniu 29 lipca 1900 roku. Tablicę ustanowił sanocki oddział PGNiG w październiku 2009 roku w miejscu, gdzie istniał budynek (obecnie znajduje się tam nieruchomość należąca do przedsiębiorstwa). Na końcu ulicy stoi dom, obecnie pod adresem ul. Juliusza Słowackiego 24, w którym mieści się Ochronka im. Dzieciątka Jezus. Prowadzące go służebniczki starowiejskie w 1931 figurowały pod adresem Antoniego Małeckiego 17/18.
Przed 1939 przy ulicy A. Małeckiego działał mierniczy przysięgły inż. Wilhelm Łukasiewicz, stolarz Ludwik Dziuban.
W drugiej połowie XX wieku przy ulicy Walerego Wróblewskiego mieszkał Józef Rolski.
Przypisy
Sikorskiego Sanok