Został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. W pierwszej połowie XX wieku w domu przy ówczesnej ulicy Antoniego Małeckiego 4 zamieszkiwała rodzina Bezuchów, w tym August Bezucha oraz m.in. jego synowie Jan i Zygmunt. Budynek pod numerem 7. Został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015. Budynek pod numerem 16. W 1972 dom pod ówczesnym adresem ul. Walerego Wróblewskiego 16 został włączony do uaktualnionego wówczas spisu rejestru zabytków Sanoka. Istniejący do 2007 budynek, mieszczący Ochronkę założoną przez Galicyjskie Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP ze Starej Wsi oraz żeńską Szkołę Podstawową im. Św. Kingi, umiejscowiony pod numerem 5. W okresie II Rzeczypospolitej funkcjonowało Towarzystwo Polskiej Ochronki Dzieci Chrześcijańskich w Sanoku, którego prezesem był Jan MisiewiczEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym / Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 603.. W miejscu, gdzie istniał budynek powstały zabudowania oddziału PGNiG w Sanoku (o ówczesnym fakcie wyburzenia tego budynku wspomniał poeta Janusz Szuber w utworze z 2008 pt. Dziura w serze. Pustka, opublikowany w tomiku poezji pt.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Generała Władysława Sikorskiego w Sanoku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.