Dominik Marcinkiewicz vel Dominik Dunin-Marcinkiewicz, ros. Доминик Аполлинарьевич Дунин-Марцинкевич (ur. w Nowogródku, zm. 17 maja 1934 w Równem) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Dominik Marcinkiewicz urodził się 24 września 1868 w Nowogródku, w ówczesnej guberni mińskiej, jako syn Feliksa Apolinarego i Antoniny z Kowalewskich. Pochodził z rodziny uczestników powstania styczniowego z 1863, zesłanych na wschód Imperium Rosyjskiego. Ukończył szkołę realną w Saratowie lub w Petersburgu. W 1891 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego, jako oficer piechoty. Ukończył szkołę wojenną. W latach 1904–1905 na wojnie rosyjsko-japońskiej dowodził kompanią. 1 stycznia 1909 roku, w stopniu kapitana, pełnił służbę w 226 Bobrujskim rezerwowym pułku piechoty, który stacjonował w Carycynie i wchodził w skład 57 Rezerwowej Brygady PiechotyОбщий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г., Sankt Petersburg 1909, s. 472. 20 lutego 1910 roku między innymi na bazie 226 rez. pp został sformowany 187 Awarski Pułk Piechoty, który włączono w skład 47 Dywizji Piechoty.. W czasie I wojny światowej na froncie niemieckim dowodził kompanią, batalionem i pułkiem. Latem 1915 roku w stopniu podpułkownika dowodził I batalionem 187 Awarskiego pułku piechoty. Walczył w rejonie Twierdzy Dęblin. Był ciężko ranny. W 1916 roku został odznaczony Orderem św. Anny 2 klasy z MieczamiУчастие 187-го пехотного Аварского полка в боевых действиях в период Первой мировой войны .. W tym samym roku awansował na pułkownika.
W 1917 wstąpił do formowanego I Korpusu Polskiego w Rosji. W Zubcowie był organizatorem, a następnie dowódcą 7 pułku strzelców polskich w okresie od sierpnia 1917 roku do 25 lutego 1918. W lutym 1918 brał udział w zdobyciu Twierdzy w Bobrujsku. Następnie przedostał się do Symbirska. W czasie zajęcia tego miasta przez Czechów objął dowództwo ochotniczego pułku piechoty i wziął udział w walkach z bolszewikami. 10 listopada 1918 roku został organizatorem i pierwszym dowódcą 2 pułku strzelców polskich na Syberii w Nowonikołajewsku (obecnie Nowosybirsk). 10 stycznia 1919 roku został mianowany pomocnikiem dowódcy Wojsk Polskich we wschodniej Rosji i na Syberii, będących częścią Armii Polskiej we Francji. Po kapitulacji Wojsk Polskich, od 10 stycznia 1920 roku na stacji kolejowej Klukwiennaja dostał się do sowieckiej niewoli. Był internowany w obozie koncentracyjnym do 7 października 1921 roku.
Po powrocie do Polski w 1921 był przydzielony do 13 Dywizji Piechoty w Równem. 5 sierpnia 1922 roku został przyjęty do rezerwy, w korpusie oficerów piechoty, z równoczesnym wcieleniem do 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem, jako oddziału macierzystego. Następnie był odkomenderowany do Departamentu X Ministerstwa Spraw Wojskowych, w charakterze słuchacza kursu komendantów powiatowych komend uzupełnień. Z dniem 1 września 1922 roku został przeniesiony w stan spoczynku z prawem noszenia munduru. Na emeryturze mieszkał w Równem. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Później został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie generałów stanu spoczynku.
1 lipca 1928 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej założonego wówczas Związku Sybiraków. Był prezesem okręgu wołyńskiego ZS z siedzibą w Równem. Zmarł 17 maja 1934 roku w Równem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 roku, tu jako Dominik Dunin-Marcinkiewicz. Krzyż Walecznych Order św. Anny z Mieczami II klasy
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli sowieckiej (1919-1922)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Sybiraków Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli sowieckiej (1919–1922) Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowogródku (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Ludzie związani z Równem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Żołnierze jednostek polskich na Wschodzie – uczestnicy walk z bolszewikami 1918–1920 Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Polskich na Syberii Kategoria:Oficerowie 7 Pułku Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)