Dominik Marcinkiewicz vel Dominik Dunin-Marcinkiewicz, ros. Доминик Аполлинарьевич Дунин-Марцинкевич (ur. w Nowogródku, zm. 17 maja 1934 w Równem) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Dominik Marcinkiewicz urodził się 24 września 1868 w Nowogródku, w ówczesnej guberni mińskiej, jako syn Feliksa Apolinarego i Antoniny z Kowalewskich. Pochodził z rodziny uczestników powstania styczniowego z 1863, zesłanych na wschód Imperium Rosyjskiego. Ukończył szkołę realną w Saratowie lub w Petersburgu. W 1891 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego, jako oficer piechoty. Ukończył szkołę wojenną. W latach 1904–1905 na wojnie rosyjsko-japońskiej dowodził kompanią. 1 stycznia 1909 roku, w stopniu kapitana, pełnił służbę w 226 Bobrujskim rezerwowym pułku piechoty, który stacjonował w Carycynie i wchodził w skład 57 Rezerwowej Brygady PiechotyОбщий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г., Sankt Petersburg 1909, s. 472. 20 lutego 1910 roku między innymi na bazie 226 rez. pp został sformowany 187 Awarski Pułk Piechoty, który włączono w skład 47 Dywizji Piechoty.. W czasie I wojny światowej na froncie niemieckim dowodził kompanią, batalionem i pułkiem. Latem 1915 roku w stopniu podpułkownika dowodził I batalionem 187 Awarskiego pułku piechoty.