Cigogne (Q39) – francuski okręt podwodny z okresu I wojny światowej, druga jednostka typu Aigrette. Została zwodowana 11 listopada 1904 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1908 roku. Okręt służył w Marine nationale do listopada 1919 roku.
Projekt i budowa „Cigogne”, zaprojektowana przez inż. Maxime’a Laubeufa, stanowiła rozwinięcie jego poprzedniego projektu – okrętów typu Sirène. Oprócz większych wymiarów i wyporności, na okręcie w miejsce napędu parowego zamontowano silnik Diesla.
„Cigogne” zbudowana została w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1903 roku, a zwodowany został 11 listopada 1904 roku. Nazwa jednostki nawiązywała do rodzaju bociana.
Dane taktyczno–techniczne „Cigogne” była małym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 35,85 metra, szerokość 4,04 metra i zanurzenie 2,63 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 178 ton, a w zanurzeniu 253 tony. Okręt napędzany był na powierzchni przez silnik Diesla o mocy 150 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny o mocy 130 KM. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 9,25 węzła na powierzchni i 6,2 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1300 Mm przy prędkości 8 węzłów w położeniu nawodnym oraz 65 Mm przy prędkości 3,8 węzłów pod wodą (23 Mm przy prędkości maksymalnej 6,2 w.). Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów, zaś czas zanurzenia 4 minuty.
Okręt wyposażony był w cztery zewnętrzne wyrzutnie torped kalibru 450 mm (w tym dwie systemu Drzewieckiego), bez torped zapasowych. Załoga okrętu składała się z 14 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby „Cigogne” została wcielona do służby w Marine nationale w 1908 roku. Okręt otrzymał numer ewidencyjny Q39. W latach 1916–1918 okręt pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego operując z Brindisi. W listopadzie 1919 roku został skreślony z listy floty.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Aigrette Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Tulonie