Cigogne (Q39) – francuski okręt podwodny z okresu I wojny światowej, druga jednostka typu Aigrette. Została zwodowana 11 listopada 1904 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1908 roku. Okręt służył w Marine nationale do listopada 1919 roku.
Projekt i budowa „Cigogne”, zaprojektowana przez inż. Maxime’a Laubeufa, stanowiła rozwinięcie jego poprzedniego projektu – okrętów typu Sirène. Oprócz większych wymiarów i wyporności, na okręcie w miejsce napędu parowego zamontowano silnik Diesla.
„Cigogne” zbudowana została w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1903 roku, a zwodowany został 11 listopada 1904 roku. Nazwa jednostki nawiązywała do rodzaju bociana.
Dane taktyczno–techniczne „Cigogne” była małym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 35,85 metra, szerokość 4,04 metra i zanurzenie 2,63 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 178 ton, a w zanurzeniu 253 tony. Okręt napędzany był na powierzchni przez silnik Diesla o mocy 150 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny o mocy 130 KM. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 9,25 węzła na powierzchni i 6,2 węzła w zanurzeniu.