Czesław Chmielewski ps. Rafał (ur. 11 lipca 1894 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1924 tamże) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 lipca 1894 roku w Warszawie, w rodzinie Franciszka, powstańca styczniowego, dozorcy więziennego, i Matyldy z Niewińskich. Już będąc uczniem Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie brał czynny udział w organizacjach niepodległościowych, należał do Organizacji Młodzieży Narodowej, a następnie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, przez pewien czas był kierownikiem tej organizacji w szkole. Należał również do tajnego harcerstwa.
W 1914 roku wstąpił do Związku Walki Czynnej i w lipcu tego roku przeszedł kurs strzelecki w Krakowie, po którym został przydzielony do 4 plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich i uczestniczył we wszystkich walkach oraz marszach 1 pułku piechoty, w składzie I Brygady, aż do sierpnia 1916 roku. Był dwukrotnie ranny: w grudniu 1914 roku w bitwie pod Łowczówkiem oraz w maju 1915 roku w bitwie pod Konarami, za co został po wojnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. Następnie przeszedł do kawalerii, a potem do pracy w POW. Był komendantem POW obwodu kolneńskiego w Okręgu Łomżyńskim. Został aresztowany przez Niemców w lipcu 1917 roku i przebywał w obozach jenieckich w Czersku, Lichtenchorst i w Holzemünden. Zachorowawszy na gruźlicę został zwolniony w 1918 roku. Wrócił do Warszawy, gdzie brał udział w rozbrajaniu Niemców w listopadzie tego roku.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w Departamencie Gospodarczym Ministerstwa Spraw Wojskowych, w stopniu sierżanta. Z dniem 1 października 1919 został mianowany podporucznikiem, a następnie przeniesiony do rezerwy. Podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i pracował jako sekretarz sądu w Łukowie. W 1920 został powołany do czynnej służby. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 64 Pułku Piechoty.
Zmarł 21 sierpnia 1924 w Warszawie na gruźlicę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7123 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Odznaka Pamiątkowa „Pierwszej Kadrowej”
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Harcerze Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Narodowej Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Komendanci Obwodów POW Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 64 Pomorskiego Pułku Strzelców Murmańskich Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Więźniowie w Niemczech Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich