Czesław Chmielewski ps. Rafał (ur. 11 lipca 1894 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1924 tamże) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 lipca 1894 roku w Warszawie, w rodzinie Franciszka, powstańca styczniowego, dozorcy więziennego, i Matyldy z Niewińskich. Już będąc uczniem Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie brał czynny udział w organizacjach niepodległościowych, należał do Organizacji Młodzieży Narodowej, a następnie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, przez pewien czas był kierownikiem tej organizacji w szkole. Należał również do tajnego harcerstwa.
W 1914 roku wstąpił do Związku Walki Czynnej i w lipcu tego roku przeszedł kurs strzelecki w Krakowie, po którym został przydzielony do 4 plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich i uczestniczył we wszystkich walkach oraz marszach 1 pułku piechoty, w składzie I Brygady, aż do sierpnia 1916 roku. Był dwukrotnie ranny: w grudniu 1914 roku w bitwie pod Łowczówkiem oraz w maju 1915 roku w bitwie pod Konarami, za co został po wojnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. Następnie przeszedł do kawalerii, a potem do pracy w POW. Był komendantem POW obwodu kolneńskiego w Okręgu Łomżyńskim.