mały|Stanisław Herakliusz Lubomirski, marszałek i poeta mały|Andrea del Verrocchio, Tobiasz i anioł. Tobiasz wyzwolony – poemat epicki barokowego poety Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, wydany po raz pierwszy w 1682. Dzieło jest oparte na biblijnej Księdze Tobiasza. Utwór jest napisany oktawą (ottava rima), czyli strofą ośmiowersową pochodzenia włoskiego rymowaną według wzoru abababcc. Strofa ta była podstawową zwrotką renesansowego i barokowego eposu w literaturze włoskiej, hiszpańskiej i portugalskiej. Do Polski trafiła za sprawą Sebastiana Grabowieckiego i Piotra Kochanowskiego, który przełożył formą oryginału Jerozolimę wyzwoloną Torquata Tassa. Formę oktawy, trudnej ze względu na potrójne rymy w początkowej części, podejmowali też inni poeci barokowi, na przykład Wespazjan Kochowski, autor eposu o bitwie pod Wiedniem, zatytułowanego Dzieło Boskie albo Pieśni Wiednia wybawionego i inszych transakcyjej wojny tureckiej w roku 1683 szczęśliwie rozpoczętej.
Dziwne wiecznego miłosierdzia Boga Wielbiąc opiewać za cel biorę sobie. O, jako nigdy sprawiedliwych noga Kłaść się nie zwykła przez nienawiść w grobie! Smętnym nadzieja, niewiernym przestroga I światło ślepym: Tobijasz w tej dobie Tu się pokaże (jako się spodziewam); Ty pomóż, Panie, a ja o nim śpiewam.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wydania dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie eposy Kategoria:Utwory literackie napisane oktawą Kategoria:Utwory literackie napisane jedenastozgłoskowcem Kategoria:Utwory literackie z 1682 Kategoria:Utwory literackie oparte na Biblii