Jarosław Seidel (ur. 11 stycznia 1962 w Gdyni) – polski poeta, eseista i publicysta, stale związany z Gdynią. thumb|Jarosław Seidel, poeta z Gdyni
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (ur. 1938) i Krystyny (ur. 1939). W latach 1977–1980 uczył się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni-Orłowie (klasa fotografii artystycznej), następnie w Liceum dla Dorosłych w Gdańsku.
Od 1980 roku poświęcił się wyłącznie pisaniu poezji i krótkich form prozatorskich. W 1982 roku został laureatem I nagrody konkursu na debiut pt. „Listy poetyckie”, rozpisanego przez Ugrupowanie Warsztat przy Klubie Studentów Wybrzeża ŻAK w Gdańsku. W wyniku tego zaproszono go do współtworzenia Klubu Literackiego im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno z siedzibą w Domu Kultury im. Stanisławy Przybyszewskiej w Gdańsku.
Od 1982 do 1987 roku związany z Gdańskim Ośrodkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy, wyłonionym z Klubu Literackiego i działającym pod kierunkiem założyciela Ugrupowania Warsztat, Eugeniusza Kuppera oraz Stanisława Gostkowskiego i Andrzeja Krzysztofa Waśkiewicza. W 1983 roku był współzałożycielem Gdańskiej Grupy Poetyckiej (później nazwanej Atut). W 1989 roku został laureatem Turnieju Jednego Wiersza o Jaszczurowy Laur organizowanego w Klubie Pod Jaszczurami w Krakowie.
Oprócz twórczości literackiej zajmował się też plastyką. W latach 80. utrzymywał się z rysowania portretów na ulicach miast, m.in. Gdyni, Sopotu, Gdańska, Warszawy, Krakowa i Zakopanego. W tym okresie, w ramach swej działalności artystycznej w Krakowie spotkał się z Tadeuszem Kantorem i Allenem Ginsbergiem. W 1981 roku był gdyńskim delegatem na ogólnopolski zjazd Federacji Młodzieży Szkolnej w Warszawie. Pracował tam w komisji ds. kultury.
W latach 1992–1993 był publicystą Kuriera Gdyńskiego. Pisał tam felietony „Z jaskini filozofa” pod pseudonimem Jarosław z Demptowa i Jarosław Demptowski oraz pod własnym nazwiskiem. W tekście „Bloki śmierci” zwrócił uwagę na szkodliwość xylamitu, płytek PCW i azbestu w budynkachJarosław Seidel, Bloki śmierci, Kurier Gdyński, nr 4, 31.01.1993, s. 11.. Artykułem „Najlepszy bar w Polsce” miał prawdopodobnie udział w ocaleniu przed likwidacją Baru Mlecznego „Smakosz” w Gdyni Chyloni, który istnieje do dzisiajJarosław Seidel, Najlepszy bar w Polsce, Kurier Gdyński, nr 3, 24.01.1993, s. 3.. W 2010 roku opublikował rozważania na temat problemu kształcenia uczniów "nadpobudliwych intelektualnie" w kwartalniku o wychowaniu „Być dla innych”Jarosław Seidel, Z czym do ucznia?, Być dla innych, nr 1 (40), 2010, s. 61–66..
Twórczość Jarosław Seidel zadebiutował w 1982 roku arkuszem poetyckim pod tytułem „Poezje”, z posłowiem Eugeniusza Kuppera, wydanym jako rezultat sukcesu w konkursie na „Listy poetyckie”. W następnych latach jego wiersze ukazywały się w ramach publikacji grupowych Gdańskiej Grupy Poetyckiej w „Faktach”, „Życiu Literackim” i „Radarze” oraz indywidualnie w prasie codziennej Wybrzeża Gdańskiego i Szczecińskiego. Wydał cztery tomiki poezji oraz dwa eseje:
Samotność i pragnienie, Gdynia 1999, Inne Wiersze, Gdynia 2001, Dożynki, Gdynia 2012, Pocałunek nocy, Gdynia 2014, Poza kontekstem, Gdynia 2005, O duszy ludzkiej, Gdynia 2009.
Zobacz też Gdańska Grupa Poetycka Atut
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona autorska poświęcona twórczości Jarosława Saidla Wywiad z Jarosławem Seidlem dla Telewizji Gdynia w 1999 roku
Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdyni Kategoria:Pisarze związani z Gdańskiem Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy poeci XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1962