Pancerniki typu Wittelsbach – niemieckie pancerniki z okresu I wojny światowej należące do generacji przeddrednotów. Zbudowano pięć okrętów tego typu. Pierwsze trzy okręty weszły do służby w 1902 roku.
Historia Pancerniki typu Wittelsbach zostały zamówione w związku z programem rozbudowy floty z 1898 roku. Ich projekt techniczny bazował na rozwiązaniach technicznych zastosowanych na pancernikach typu Kaiser Friedrich III. Główne różnice w porównaniu do wcześniejszych okrętów to zastosowanie grubszego pancerza, a także pokład główny bez załamań (tzw. flush deck). W związku z wprowadzaniem po 1906 roku przez światowe floty do służby nowego typu pancerników – drednotów, starsze pancerniki przestały spełniać najnowsze wymagania i były przeznaczane do zadań szkolnych i pomocniczych. Po wybuchu I wojny światowej pancerniki typu Wittelsbach zostały wcielone w skład 4. eskadry pancerników, która operowała na Bałtyku. W 1916 roku okręty wycofano z czynnej służby, rozbrojono i wykorzystywano głównie do celów treningowych.
Po I wojnie światowej cztery okręty złomowano. Zachowano jedynie „Zähringen”, który w 1927 roku został przebudowany na zdalnie sterowany bezzałogowy okręt-cel i w tej roli służył do grudnia 1944 roku, kiedy to został zatopiony w gdyńskim porcie przez alianckie lotnictwo.
Zbudowane okręty NazwaStoczniaRozpoczęcie budowyData wodowaniaWejście do służbyLos okrętuSMS Wittelsbach, Wilhelmshaven wrzesień 1899 03.07.1900 15.10.1902 Złomowany 1921SMS WettinStocznia Schichaua w Gdańsku październik 1899 06.06.1901 01.10.1902 Złomowany 1921SMS ZähringenFriedrich Krupp Germaniawerft, Kilonia 21.11.1899 12.06.1901 25.10.1902 Zatopiony 1944SMS SchwabenKaiserliche Werft Wilhelmshaven, Wilhelmshaven 15.09.1900 19.08.1901 13.04.1904 Złomowany 1921SMS MeklenburgAG Vulcan, Szczecin 15.05.1900 09.11.1901 25.06.1903 Złomowany 1921
Przypisy
Bibliografia