Pancerniki typu Wittelsbach – niemieckie pancerniki z okresu I wojny światowej należące do generacji przeddrednotów. Zbudowano pięć okrętów tego typu. Pierwsze trzy okręty weszły do służby w 1902 roku.
Historia Pancerniki typu Wittelsbach zostały zamówione w związku z programem rozbudowy floty z 1898 roku. Ich projekt techniczny bazował na rozwiązaniach technicznych zastosowanych na pancernikach typu Kaiser Friedrich III. Główne różnice w porównaniu do wcześniejszych okrętów to zastosowanie grubszego pancerza, a także pokład główny bez załamań (tzw. flush deck). W związku z wprowadzaniem po 1906 roku przez światowe floty do służby nowego typu pancerników – drednotów, starsze pancerniki przestały spełniać najnowsze wymagania i były przeznaczane do zadań szkolnych i pomocniczych. Po wybuchu I wojny światowej pancerniki typu Wittelsbach zostały wcielone w skład 4. eskadry pancerników, która operowała na Bałtyku. W 1916 roku okręty wycofano z czynnej służby, rozbrojono i wykorzystywano głównie do celów treningowych.
Po I wojnie światowej cztery okręty złomowano.