Reliktowiec leśny (Moho apicalis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny reliktowców (Mohoidae). Występował endemicznie na hawajskiej wyspie Oʻahu. Ostatni raz odnotowany w 1837. Uznany za wymarły.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał John Gould na podstawie dwóch okazów: samca i samicy; opis ukazał się w 1861 na łamach Proceedings of the Zoological Society of London. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Moho apicalis. Obecnie (2021) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny podtrzymuje tę nazwę. Znany jest z około 7 okazów muzealnych, z czego trzy ostatnie pozyskał Deppe w 1837 (jeden być może w 1840) na wzgórzach za Honolulu. Pierwsze okazy pozyskał w 1825 Andrew Bloxam, przyrodnik biorący udział w podróży HMS Blonde. Przechowywane są w muzeach w Berlinie, Cambridge (Massachusetts), Nowym Jorku, Paryżu, Tring i Wiedniu. Szczątki subfosylne znajdują się w zbiorach w Waszyngtonie.
Morfologia Długość ciała wynosiła 30–36 cm. Większość upierzenia miała barwę smoliście czarną. Sterówki były brązowe, te zewnętrzne wyróżniały się białymi końcówkami. Środkowa para sterówek nie miała białych końcówek; były one węższe i ostro zakończone. Boki ciała i pokrywy podogonowe żółte. Pokrywy podskrzydłowe czarne. Samice były upierzone podobnie jak samce, jednak cechowały się krótszymi sterówkami.
Zasięg występowania Endemit Oʻahu.
Ekologia i zachowanie Prawie nic nie wiadomo o życiu reliktowców leśnych. Bloxam obserwował jedynie ptaki trzymane w niewoli, które dostarczyli mu rdzenni mieszkańcy. Wiadomo, że reliktowce te żywiły się nektarem, łapały również owady, jeśli te dostały się na teren ich klatki.
Status IUCN uznaje reliktowca leśnego za gatunek wymarły (EX, Extinct). Już Bloxam w 1825 określił te ptaki jako rzadkie; rdzenni mieszkańcy żądali wysokich opłat za dostarczenie nielicznych okazów, które miały wyskubane pióra. Możliwe, że reliktowce leśne wymarły z podobnych przyczyn, co reliktowce małe (Moho braccatus) – nadmiernego odłowu dla ozdobnych, żółtych piór. Do wymarcia mogły się też przyczynić utrata siedlisk i choroby roznoszone przez zawleczone na wyspę komary. Ostatnie okazy miały zostać pozyskane w 1837 przez Deppego, jednak jeden z nich opatrzony jest datą 7 września 1840.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Kategoria:Reliktowce Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe ptaki Oceanii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku