Józef Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 26 września 1785, zm. w lipcu 1870 w ParyżuDane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – tajny radca, senator kasztelan Królestwa Polskiego w latach 1825–1831, członek sejmu w latach 1830–1831, właściciel dóbr Dubno i Niewirkowa.
Był synem Michała Lubomirskiego i Magdaleny Raczyńskiej. 21 listopada 1808 w Międzyrzecu Koreckim poślubił Dorotę Stecką córkę Jana Kazimierza Steckiego chorążego wielkiego koronnego. Z tego małżeństwa na świat przyszedł jedyny syn Marceli.
W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanuTadeusz Bieczyński, Sąd sejmowy 1827-1829 na przestępców stanu. Urzędowe akta, Poznań 1873, s. 51.
Po upadku powstania listopadowego Józef z rodziną znalazł się na emigracji w Paryżu, gdzie zmarł i został pochowany u boku żony i syna na cmentarzu Père-Lachaise.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Sądu Sejmowego Królestwa Kongresowego (1827–1829) Józef Kategoria:Urodzeni w 1785 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Kategoria:Senatorowie-kasztelanowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Zmarli w 1870