Erwin Vierow (ur. 15 maja 1890 w Berlinie, zm. 1 lutego 1982 w Tecklenburg) – niemiecki dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała piechoty.
Vierow wstąpił do armii 21 sierpnia 1908 w stopniu podchorążego. Po wybuchu I wojny światowej był adiutantem 64 Pułku Piechoty. W grudniu 1917 roku przeniesiony Sztabu Generalnego. W okresie międzywojennym w Reichswerze pełnił funkcje sztabowe.
W czasie kampanii wrześniowej dowodził 96 Dywizją Piechoty. W sierpniu 1940 roku został powołany na stanowisko dowódcy 9 Dywizji Piechoty. Służąc na froncie wschodnim jako dowódca LV Korpusu Armijnego po kapitulacji Charkowa 24 października 1941 roku został komendantem wojskowym.
1 lipca 1943 roku został mianowany dowódcą armii w północno-zachodniej Francji, obejmujące regiony Laon, Orléans i Rouen. Funkcję pełnił do czerwca 1944 roku kiedy został mianowany na dowódcę "Generalkommando Somme". Piastował to stanowisko aż do poddania się Brytyjczykom 1 września 1944 roku.
Kariera wojskowa Fahnenjunker (21 września 1908) Leutnant (27 stycznia 1910) Oberleutnant (27 stycznia 1915) Hauptmann (18 kwietnia 1918) Major (1 stycznia 1929) Oberstleutnant (1 października 1932) Oberst (1 września 1934) Generalmajor (1 stycznia 1938) Generalleutnant (1 sierpnia 1940) General der Infanterie (1 stycznia 1941)
Odznaczenia Krzyż Żelazny (1914) II klasy I klasy Odznaka za Rany (1914) Krzyż Żelazny (1939) II klasy I klasy Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (1941)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy walk na froncie zachodnim w II wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1982