Erwin Vierow (ur. 15 maja 1890 w Berlinie, zm. 1 lutego 1982 w Tecklenburg) – niemiecki dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała piechoty.
Vierow wstąpił do armii 21 sierpnia 1908 w stopniu podchorążego. Po wybuchu I wojny światowej był adiutantem 64 Pułku Piechoty. W grudniu 1917 roku przeniesiony Sztabu Generalnego. W okresie międzywojennym w Reichswerze pełnił funkcje sztabowe.
W czasie kampanii wrześniowej dowodził 96 Dywizją Piechoty. W sierpniu 1940 roku został powołany na stanowisko dowódcy 9 Dywizji Piechoty. Służąc na froncie wschodnim jako dowódca LV Korpusu Armijnego po kapitulacji Charkowa 24 października 1941 roku został komendantem wojskowym.
1 lipca 1943 roku został mianowany dowódcą armii w północno-zachodniej Francji, obejmujące regiony Laon, Orléans i Rouen. Funkcję pełnił do czerwca 1944 roku kiedy został mianowany na dowódcę "Generalkommando Somme".