thumb|240px|Całość thumb|240px|Głowa thumb|240px|Zad Złotnicka biała – polska rasa świni domowej.
Historia Zarówno rasa złotnicka biała, jak i pstra powstały w latach 1946–1949 na terenie województwa olsztyńskiego, za sprawą prac doświadczalnych prowadzonych przez prof. Stefana Alexandrowicza. Uniwersytet Poznański zakupił wtedy pięć knurów i 18 loch przywiezionych przez przesiedleńców z okolic Wilna i Nowogródka na Warmię (okolice Lidzbarka Warmińskiego), a będącymi mieszańcami prymitywnych świń długouchych oraz krótkouchych i możliwą domieszką krwi świń wielkich białych angielskich. Świnie te umieszczono (po krótkim pobycie w zakładzie w Pawłowicach) w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Złotnikach koło PoznaniaMieczysław Ratajszczak, Wyhodowanie i doskonalenie świń złotnickich, w: Wieści Akademickie, nr 3-4/2012, wyd. AR Poznań, s.35, ISSN 1429-3064. W wyjściowej populacji przeważały osobniki umaszczone łaciato, czarno-biało lub biało, rzadziej występowały czarne, szare, rude lub pręgowane. W wyniku dalszych kojarzeń oraz selekcji materiału zwierzęcego wyhodowano dwie odmiany świń złotnickich: białą (mięsną) i pstrą (mięsno-słoninową). W 1962 obie odmiany uznano za odrębne rasy. Otwarto wtedy dla nich księgi zwierząt hodowlanychRobert Eckert, Grzegorz Żak, Ochrona zasobów genetycznych świń ras rodzimych – stan hodowli i wyniki oceny za rok 2014, Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy, Kraków, 2015, s.7-8,11, ISSN 2300-3294.
Świnie rasy białej doskonalono w Złotnikach oraz w RZD w Przybrodzie. Celem lepszej produkcji bekonu zastosowano jednorazowy dolew krwi rasy Landrace (Szwecja). Oprócz Złotnik i Przybrody świnie te hodowano też w Sielinku pod Opalenicą i w Michałowie (Dolny Śląsk). W 1999 największe stado powstało ponownie w Złotnikach (około sto loch).
Wzorzec rasy Wzorzec historycznie ukształtowany: maść białą z dopuszczalnymi małymi, czarnymi łatkami, głowa mała, ryj średnio długi i prosty, uszy pochylone ku przodowi, średniej wielkości, tułów długi, trapezoidalny, coraz węższy ku przodowi, zad dobrze wypełniony, kończyny wysokie, 12 sutków u loch z dopuszczalną asymetrią jednego sutka, lochy troskliwe dla prosiąt, opiekuńcze, knury z poprawnym libido, masa ciała lochy: 200–250 kg, masa ciała knura: 250–300 kg.
Świnie typowo mięsne, późno dojrzewające. Liczba prosiąt w miocie od 9 do 12 sztuk. Świnie tej rasy wykazują średnio szybkie tempo wzrostu. Nadają się dobrze do intensywnego chowu. Nie mają większych wymagań paszowych. Są odporne na specyficzne czynniki chorobotwórcze. Mięso o marmurkowej tkance mięśniowej, jest przydatne do wytwarzania regionalnych produktów mięsnych.
Kulinaria Mięso pochodzące od świń złotnickich (białych i pstrych) wpisano 12 maja 2006 na Listę produktów tradycyjnych (prowadzoną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi) w kategorii „Produkty mięsne” w woj. wielkopolskim pod nazwą „wielkopolska wieprzowina złotnicka”.
Przypisy
Kategoria:Zwierzęta hodowlane wielkopolska wieprzowina złotnicka Kategoria:Rasy świń Kategoria:Złotniki (powiat poznański)