thumb|Dysonans, obraz Franza von Stucka z 1910 Dysonans (łac. dissonans) – interwał brzmiący niezgodnie dla ucha ludzkiego.
Opis Do dysonansów zaliczają się następujące interwały: sekunda mała sekunda wielka septyma mała septyma wielka tryton (kwarta zwiększona lub kwinta zmniejszona) wszystkie interwały zwiększone lub zmniejszone (nawet jeśli brzmią jak konsonanse – zgodnie, np. sekunda zwiększona, która po zamianie enharmonicznej dźwięków jest tercją małą)
Pojęcie dysonansu było różnie definiowane w historii muzyki europejskiej, przy czym wiodącą tendencją było stopniowe zawężanie tego pojęcia. Początkowo do współbrzmień zgodnych zaliczano jedynie interwały zwane doskonałymi: oktawę czysta i kwintę czysta (a więc wszystkie inne interwały były dysonansami). Stopniowo z listy dysonansów zniknęła kwarta czysta oraz tercje mała i wielka oraz seksty mała i wielka.
Rodzaje dysonansów Dysonans melodyczny – jest to każde współbrzmienie, które brzmi niezgodnie.
Dysonans pojęciowy – współbrzmienie mające znaczenie dysonansowe w danym kontekście harmonicznym i wymagające rozwiązania. Przykładem takiego dysonansu jest dominanta z opóźnionymi tercją i kwintą przez (odpowiednio) kwartę i sekstę. Taki akord brzmi konsonansowo (jak trójdźwięk w drugim przewrocie), ale ze względu na kontekst zawiera dwa składniki (kwartę i sekstę), które są traktowane jako dysonanse pojęciowe i wymagają rozwiązania.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Melodia i harmonia