2 grosze 1949 – moneta dwugroszowa, wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (), wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 ().
Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy.
Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku).
Rewers Na tej stronie monety znajduje się cyfra „2", poniżej napis „GROSZE”, a pod nim i z lewej strony gałązka.
Nakład Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 16 mm, masie 0,57 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym), według projektu Andreja Petera. W 1949 roku w Budapeszcie wybito sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe sztuk.
Opis Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku.
Mimo wielu prób nie udało się dotychczas zidentyfikować jakiegokolwiek szczegółu rysunku bądź karbowania rantu, który pozwoliłby jednoznacznie rozróżnić egzemplarze bite w Budapeszcie od tych z Warszawy. Wśród kolekcjonerów istnieje niepotwierdzona oficjalnie teoria, że egzemplarze warszawskie są nieco grubsze i ciemniejsze.
W jednej z publikacji internetowych w 2021 r. opisano różnice pomiędzy egzemplarzami z mennic warszawskiej i budapesztańskiej. Wg wspomnianego źródła masa egzemplarzy warszawskich to 0,57 grama, ich grubość wynosi 1,4 mm, na obydwu stronach monety widoczne są półcienie, natomiast monety z Budapesztu mają masę 0,6 grama, grubość 1,3 mm, na awersie i rewersie brak jest widocznych półcieni. Niestety we wspomnianym źródle nie przedstawiono żadnych dowodów, że odróżniające się nieznacznie metrologicznie egzemplarze pochodzą z Mennicy Państwowej w Warszawie, a nie są np. efektem początku procesu bicia 2-groszówki z Budapesztu.
28 grudnia 1988 roku do obiegu została wprowadzona moneta jednozłotowa dokładnie o takiej samej średnicy jak moneta 2 grosze 1949.
Wersje próbne
Istnieją wersje tej monety należące do serii próbnych w mosiądzu i niklu pierwsza z wklęsłym druga wypukłym napisem „PRÓBA”, wybite w nakładzie 100 i 500 sztuk odpowiednio. Katalogi podają również istnienie wersji próbnej technologicznej w miedzioniklu w nieznanym nakładzie.
Zobacz też 2 grosze 1 grosz 1949 5 groszy 1949 10 groszy 1949 20 groszy 1949 50 groszy 1949 1 złoty 1949
Przypisy
Kategoria:Monety obiegowe PRL (1949–1990) Kategoria:Monety obiegowe (1949–1994)