2 grosze 1949 – moneta dwugroszowa, wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (), wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 ().

Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy.

Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku).

Rewers Na tej stronie monety znajduje się cyfra „2", poniżej napis „GROSZE”, a pod nim i z lewej strony gałązka.

Nakład Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 16 mm, masie 0,57 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym), według projektu Andreja Petera. W 1949 roku w Budapeszcie wybito sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe sztuk.

Opis Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku.