Florian Władysław Szulc (ur. 28 kwietnia 1891 w Stepaniu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teodora i Florentyny z Zollów urodzony w Stepaniu, w ówczesnym powiecie rówieńskim guberni wołyńskiej. Absolwent szkoły powszechnej w Żytomierzu. Następnie uczęszczał do w szkoły technicznej w miejscowości Śmieła k. Kijowa oraz do szkoły realnej we Lwowie. 15 grudnia 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W 1916 ukończył oficerską szkołę wojskową w Żytomierzu. 20 marca 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego, gdzie przydzielono go 4 pułku strzelców polskich. Do 15 czerwca 1918 brał udział we wszystkich walkach jako młodszy oficer a następnie dowódca kompanii.
3 marca 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie przydzielono go do 3 pułku strzelców wielkopolskich (późniejszy 57 pp). Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został dwukrotnie ranny, m.in w 1919 podczas forsowania rzeki Berezyny pod Bobrujskiem. Za postawę wykazaną podczas walk, 19 lutego 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
Po zakończeniu wojny kontynuował służbę w 57 pułku piechoty w Poznaniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1744. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 182. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1928 został wyznaczony w 57 pp na stanowisko dowódcy III batalionu. W lipcu 1929 został przeniesiony do 81 pułku piechoty w Grodnie na stanowisko dowódcy II batalionu detaszowanego w Sokółce. W grudniu 1932 został przesunięty w 81 pp na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1935 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto IV na stanowisko komendanta. W 1938 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Warszawa IV, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.
W kampanii wrześniowej 1939 w Ośrodku Zapasowym 15 Dywizji Piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu jenieckiego w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany w Charkowie przez funkcjonariuszy NKWD i potajemnie pogrzebany w mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej pod poz. 3799.
Był żonaty.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2314 – 19 lutego 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Międzysojuszniczy („Médaille Interalliée”) – 1925 Odznaka za Rany i KontuzjeNa podstawie fotografii . 9 maja 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości ponownie rozpatrzył wniosek mjr. Szulca, lecz Krzyża Niepodległości mu nie przyznał.
Upamiętnienie 13 kwietnia 2016, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego został zasadzony Dąb Pamięci poświęcony wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej, certyfikat z numerem 1.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Kwatermistrzowie 81 Pułku Strzelców Grodzieńskich Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie