Florian Władysław Szulc (ur. 28 kwietnia 1891 w Stepaniu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teodora i Florentyny z Zollów urodzony w Stepaniu, w ówczesnym powiecie rówieńskim guberni wołyńskiej. Absolwent szkoły powszechnej w Żytomierzu. Następnie uczęszczał do w szkoły technicznej w miejscowości Śmieła k. Kijowa oraz do szkoły realnej we Lwowie. 15 grudnia 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W 1916 ukończył oficerską szkołę wojskową w Żytomierzu. 20 marca 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego, gdzie przydzielono go 4 pułku strzelców polskich. Do 15 czerwca 1918 brał udział we wszystkich walkach jako młodszy oficer a następnie dowódca kompanii.
3 marca 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie przydzielono go do 3 pułku strzelców wielkopolskich (późniejszy 57 pp). Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został dwukrotnie ranny, m.in w 1919 podczas forsowania rzeki Berezyny pod Bobrujskiem. Za postawę wykazaną podczas walk, 19 lutego 1922 otrzymał order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.: