Władysław GlazórW ewidencji wojskowej C. K. Armii był określany jako Ladislaus Glazór. W ewidencji wojskowej Wojska Polskiego II RP (zarówno podane w przypisach poniżej wydanie Dziennika Rozkazów Wojskowych nr 26/1919 jak i Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 wskazały formę nazwiska Glazor. Natomiast historyk Wojciech Sołtys w publikacji Sanok. Dzieje miasta podał nazwisko Glazer. W pozostałych niżej wymienionych źródłach pojawiła się forma nazwiska Glazór. (ur. 18 czerwca 1870 w Krośnie, zm. ?) – tytularny pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 18 czerwca lub 18 lipcaRoczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928. 1870 w Krośnie. Był synem Jana i Albertyny z domu Bośniackiej. W 1888 ukończył VII klasę w C. K. Gimnazjum w Przemyślu.

Był oficerem cesarskiej i królewskiej armii. Został awansowany na stopień kapitana z dniem 1 maja 1908. W 1914 był oficerem 58 Pułku Piechoty Austro-Węgier ze Stanisławowa, służąc w IV batalionie detaszowanym w Fočy. Na początku 1917 był w stanie spoczynku.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości 25 listopada 1918 został skierowany z Przemyśla do Sanoka, gdzie przejął komendę w powiecie od kpt. Antoniego KurkiWojciech Sołtys, Pierwsze miesiące wolności. Życie gospodarcze społeczne i polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 506.. Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1916 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera otrzymał przydział służbowy jako komendant powiatu Sanok od 1 listopada 1918. W 1919 w stopniu podpułkownika był kierownikiem referatu wyszkolenia w Oddziale I Mobilizacyjno-Organizacyjnym Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów”. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego pułkownika. Mieszkał we Lwowie.

20 lutego 1917 w Sanoku ożenił się z pochodzącą z Freistadt Karoliną Hell (ur. 1876), a świadkami na ich ślubie byli Stanisław Borowiczka i Jan Puzdrowski.

Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera XXIV, miejsce 2019).

Odznaczenia austro-węgierskie Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni w Krośnie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Wojskowi związani z Przemyślem Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci