mały|Paweł Pierściński – twórca Kieleckiej Szkoły Krajobrazu mały|Od lewej: Paweł Pierściński, Paweł Matyka (2010) Kielecka Szkoła Krajobrazu – kanon estetyczny, system działalności i idei społecznej, zapoczątkowanej w Kielcach, w 1955 roku – od utworzenia kieleckiego oddziału Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. Nazwa kierunku artystycznego w fotografii oraz nazwa grupy fotografów, którzy stworzyli oryginalny i rozpoznawalny styl w fotografowaniu pejzaży Kielecczyzny.
Charakterystyka Cechą szczególną, środkiem wyrazu fotografii Kieleckiej Szkoły Krajobrazu – to fotografia czarno-biała, sporządzana, wykonywana w czystej odbitce bromowej. W wyjątkowych sytuacjach (zależnie od indywidualnych cech fotografowanego planu, krajobrazu) dopuszczalne są techniki tonorozdzielcze.
Inną cechą charakterystyczną dla fotografii KSK – jest eliminowanie nieba (wąski pasek), ew. brak nieba w kompozycji – z korzyścią dla podkreślenia jednorodności fotografowanego pejzażu. Chmury w pracach kieleckich artystów występują jedynie w nielicznych, uzasadnionych przypadkach.
Historia Nazwę „Kielecka Szkoła Krajobrazu” zaczęto używać od 1963 roku – od I Biennale Krajobrazu Polskiego w Warszawie. Wówczas to Jan Sunderland – krytyk sztuki, fotograf, współzałożyciel ZPAF – użył po raz pierwszy tego określenia, zwracając uwagę na nietuzinkowe stylistycznie fotografie grupy kieleckich artystów. Zasady artystyczne, warsztatowe i estetyczne w fotografii Kieleckiej Szkoły, zostały opracowane, określone i opisane (m.in. w „Czas krajobrazu” – wyd. Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie; 2004) przez Pawła Pierścińskiego, uważanego za twórcę Kieleckiej Szkoły Krajobrazu.
Artyści KSK wielokrotnie brali udział w wystawach fotografii w Polsce i za granicą, m.in. w USA i Japonii. Najbardziej intensywnym okresem pracy kieleckich pejzażystów były lata 1962–1968. W latach 1975–1988 Kielecka Szkoła Krajobrazu uczestniczyła w 146 wystawach – w kraju i za granicą. Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach zgromadziło ok. 2000 fotografii artystów Kieleckiej Szkoły, w tym fotografie skatalogowane w cyklach: „Portret Ziemi”, „Puszcza Jodłowa”, „Małe formy krajobrazowe”, „Kielce – Włoszczowa”, „Ziemia po kielecku”, „Mistrzowie Kieleckiej Szkoły Krajobrazu”.
Inną formą działalności KSK są warsztaty, adresowane do młodych pasjonatów fotografii.
W 1980 roku Kielecką Szkołę Krajobrazu nagrodzono zbiorową Odznaką Za Zasługi dla Kielecczyzny, w 1982 roku Nagrodą Zespołową I stopnia z Funduszu Nauki i Kultury im. Stianisława Staszica, w 1983 roku zbiorową Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I stopnia – za stworzenie artystycznej dokumentacji polskiego krajobrazu rolniczego.
W 1983 roku wydano w Krakowie album – Kieleckie krajobrazy, w którym szczegółowo przedstawiono sylwetki 25 twórców Szkoły. W 2018 z inicjatywy Małgorzaty Sajkiewicz-Kręt utworzono Fundację im. Kieleckiej Szkoły Krajobrazu, której celem jest m.in. promocja dorobku twórczego twórców Kieleckiej Szkoły Krajobrazu.
Wybrani artyści Kieleckiej Szkoły Krajobrazu Andrzej Borys Janusz Buczkowski Wacław Cisłowski Tadeusz Jakubik Piotr Kaleta Jerzy Kamoda Stanisław LipkaPaweł Pierściński – Pola Pejzażu (wspomnienia). Wydawca – Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Kielcach, Okręg Świętokrzyski ZPAF w Kielcach (Kielce 2009). Jerzy Mąkowski Andrzej Pęczalski Jerzy Piątek Henryk Pieczul Paweł Pierściński Jan Siudowski Jan Spałwan Stanisław Sudnik Andrzej Ziemkiewicz
Fotografowie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie stowarzyszenia fotograficzne Kategoria:Kultura w Kielcach