Nagroda Naukowa im. Jerzego Łojka – utworzona w 1989 przez Bożenę Mamontowicz-Łojek, żonę Jerzego Łojka (1932–1986), przyznawana „dla autorów prac o tematyce niepodległościowej i historycznej z zakresu wypełniania białych plam w historii”. Początkowo była finansowana z tantiemy z książek autorstwa Jerzego Łojka, później jej fundatorem i zarządcą została Fundacja im. Jerzego Łojka przy Instytucie Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku, której założycielami byli Danuta i Andrzej Cisek. W pierwotnym założeniu Bożeny Mamontowicz-Łojek nagroda miała być przyznawana historykom, zaś później Fundacja rozszerzyła formułę, wyróżniając także działaczy niepodległościowych.
Laureaci
1989: Jan Brzoza (właściwie Bohdan Skaradziński) za pracę Polski rok 1919, Marek Ney-Krwawicz za pracę Struktura i funkcjonowanie centralnego aparatu dowodzenia Służby Zwycięstwu Polski - Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej w latach 1939-1945, Karol Liszewski (właściwie Ryszard Szawłowski) za pracę Wojna polsko-sowiecka 1939 r.; wyróżnienia: Editions Spotkania za działalność wydawniczą, Wiesław Chrzanowski za pracę Stronnictwo Narodowe w latach 1945-1947 na terenie Kraju. Zarys działalności, Jerzy Węgierski za pracę W lwowskiej Armii KrajowejKultura (paryska), nr 12/1989, s. 133. 1990: Andrzej Przemyski za pracę Ostatni komendant gen. Leopold Okulicki, Anna Cienciała za prace Polska polityka zagraniczna w latach 1926-1939, Joanna K.M. Hanson za pracę Nadludzkiej poddani próbie. Ludność cywilna Warszawy w powstaniu 1944, Piotr Łossowski za pracę Tragedia państw bałtyckich 1939-1941, Janusz K. Zawodny za pracę KatyńKultura (paryska), nr 1-2/1991, s. 205. 1991: I nagroda - Jędrzej Tucholski za pracę Mord w Katyniu. Lista ofiar, II nagroda - Grażyna Lipińska za pracę Jeśli zapomnę o nich..., wyróżnienia - Kazimierz Zamorski za pracę Dwa tajne biura Drugiego Korpusu oraz pismo JaworzniacyKultura (paryska), nr 12/1991, s. 153. 1992: Marek Tarczyński za pracę Zbrodnia katyńska. Droga do prawdy, Longin Tomaszewski za prace Kronika wileńska 1939-1941 i Kronika wileńska 1941-1945, Czesław Hołub za pracę Okręg poleski ZWZ-AK w latach 1939-1944, Tadeusz Fedorowicz za pracę Drogi Opatrzności, Adolf Pilch za pracę Partyzanci trzech puszczKultura (paryska), nr 12/1992, s. 110. 1993: Roman Aftanazy za pracę Dzieje rezydencji na dawnych kresach RzeczypospolitejKultura (paryska), nr 12/1993, s. 147-148. 1994: Stanisław Murzański za książkę Między kompromisem a zdradą. Intelektualiści wobec przemocy 1945-1956, Elżbieta Zawacka za książkę Czekając na rozkaz. Pogotowie Społeczne Organizacji Przysposobienia Wojskowego Kobiet w przededniu II wojny światowej, Józef Garliński za książkę Polska w II wojnie światowej i całokształt twórczości historycznej, Andrzej Krzysztof Kunert za książkę Powstanie Warszawskie 1944 oraz za całość jego pracy, Henryk Pająk za książkę Zbrodnie UBNKWD oraz za działalność wydawniczą udostępniającą dokumenty o walkach niepodległościowych po 1944 r.Kultura (paryska), nr 6/1995, s. 153 1995: Zbigniew Herbert za całokształt twórczości, Halina Zakrzewska za książkę Niepodległość będzie twoją nagrodąKultura (paryska), nr 6/1995, s. 155. 1996: Krzysztof Jasiewicz, Krzysztof Szwagrzyk (nagroda główna), Leszek Żebrowski (wyróżnienie)Związek Żołnierzy narodowych Sił Zbrojnych. Inne wydawnictwaAnita Gargas, Czarna owca wśród historyków, „Gazeta Polska” z 27 sierpnia 1997., Polskie Towarzystwo Naukowe na Obczyźnie. 1997: Jacek Trznadel, Wojciech ZiembińskiKultura (paryska), nr 7-8/1997, s. 215. 1999: Jan Malicki, Andrzej Nowak. 2000: Zbigniew Nawrocki, Piotr Niwiński za książkę Okręg wileński AK 1944-1948Encyklopedia Gdyni. Tom 1, wyd. 2006, s. 499. 2001: Janusz Kurtyka, „Zeszyty Historyczne WiN-u”. 2002: Daniel BargiełowskiZbigniew Judycki, Józef Siwek Świętokrzyskie biografie. Kto jest kim w województwie świętokrzyskim. Tom 1, wyd. 2007, s. 22, Grzegorz Nowik 2004: Krystyna Daszkiewicz, Piotr Gontarczyk. 2006: Sławomir Cenckiewicz, Wojciech Materski. Jan Żaryn. Lech Kowalski.
Przypisy
Kategoria:Polskie nagrody historyczne Kategoria:Historiografia polska