Ennia TrazyllaLightman, A to Z of Ancient Greek and Roman Women, s. 113., znana również jako Ennia Naeva lub Ennia NaeviaWedług rzymskich historyków Swetoniusza i Kasjusza DionaAdams, The Roman Emperor: Gaius 'Caligula' and His Hellenistic Aspirations, s. 136., Ennia, żona MakronaBarrett, Caligula: The Corruption of Power, str. 44, EnniaBarrett, Caligula: The Corruption of Power, str.79 i Eunia (ur. ok. 15Barrett, Caligula: The Corruption of Power, str. 261 – zm. w 38Bunson, Encyclopedia of the Roman Empire, s. 196., Ennia gr. Έννίας, Ennia Trazylla gr. Έννία Θράσυλλα) – Rzymianka arystokratycznego pochodzenia żyjąca w I wieku naszej ery.
Pochodzenie Ennia była córką i jedynym znanym dzieckiem Lucjusza Enniusza i jego nieznanej z imienia żonyLevick, Tiberius: The Politician, s. 137 i 230.. Prawdopodobnie miała brata noszącego to samo imię co ich ojciec, który był ojcem Lucjusza Enniusza Feroksa, rzymskiego żołnierza, służącemu w armii za panowania cesarza Wespazjana w latach 69–79Coleman-Norton, Ancient Roman Statutes, p.151-2.
Jej ojciec, Lucjusz Enniusz, był ekwitąTacyt, Roczniki, księga III, 70, wywodzącego się z Cyrenajki i bliskim przyjacielem cesarza Tyberiusza, który panował w latach od 14 do 37. Lucjusz Enniusz był dalekim krewnym Kwintusa Enniusza, poety żyjącego w czasach republiki i Maniusa Enniusza, żołnierza, który służył pod Germanikiem w 14 roku na RenieTacyt, Roczniki, księga I, 38.
Jego żona i matka Enni, której imię nie dochowało się do naszych czasów była córką i najstarszym dzieckiem Trazyla z Mendes i jego żony Aki II z Kommageny. Trazyl był gramatykiem, komentatorem literackim, który służył jako astrolog i był najbliższym przyjacielem TyberiuszaHolden, A History of Horoscopic Astrology, str. 26, podczas gdy Aka II była krommageńską księżniczkąBeck, Beck on Mithraism: Collected Works With New Essays, str. 42–43. Jej wujem ze strony matki był Tyberiusz Klaudiusz Balbilus, będący ojcem jej kuzynki Klaudii Kapitoliny, która później poślubiła ich wspólnego kuzyna Gajusza Juliusza Archelaosa Antiocha Epifanesa.
Przy urodzeniu otrzymała imię Enia, którego rdzeniem było nazwisko rodowe jej ojca Enniusz, podczas gdy jej przydomkiem było Trazylla wywodzące się ze starożytnego greckiego imienia TrazylImię to pochodzi od greckiego słowa thrasy – oznaczające łysego. Przydomek odziedziczyła po dziadku ze strony matki, co ewidentnie dowodzi jej pochodzenia od najsłynniejszego rzymskiego astrologa. Bardzo niewiele wiadomo o jej młodości i życiu przed małżeństwem.
Małżeństwo i cesarskie koneksje W 31 roku, Ennia poślubiła ówczesnego prefekta rzymskiej straży nocnej i pożarnej Kwintusa Newiusza Kordusa Sutoriusza Makrona, znanego również jako Kwintus Sutoriusz Makron lub po prostu Makron. Po upadku i śmierci prefekta gwardii pretoriańskiej Sejana w 31 roku, Makron został wyznaczony przez Tyberiusza na jego następcęKasjusz Dion, Historia rzymska, księga LVIII, 9-11Levick, Tiberius: The Politician, str. 137. Zostawszy dowódcą pretorian Makron stał się bardzo ambitny. Dzięki jego pozycji, Ennia i jej mąż szybko zdobyli znaczne wpływy.
Wpływ na starzejącego się cesarza i posłuszny mu senat szybko pomógł Makronowi i Enni w zawiązaniu znajomości z ciotecznym wnukiem i następcą Tyberiusza, Kaligulą. W 34 roku pierwsza żona Kaliguli zmarła podczas poroduTacyt, Roczniki, księga VI, 46Barrett, Caligula: The Corruption of Power, str. 34. Wkrótce romans Enni i Kaliguli stał się tajemnicą poliszynela. Miał on miejsce na wyspie Capri, gdzie znajdowała się główna siedziba cesarza. Kaligula nawiązał związek seksualny z żoną Makrona przy jego zgodzie i wiedzySwetoniusz, Żywoty cezarów, Kaligula 12Adams, The Roman Emperor: Gaius 'Caligula' and His Hellenistic Aspirations, str. 36, co miało mu zapewnić większy wpływ na przyszłego cesarza.
Swetoniusz podaje, że to Kaligula uwiódł Ennię; jednakże Tacyt twierdzi, że Makron zmusił żonę do romansu z następcą cesarskiego tronu, co miało zabezpieczyć ich pozycję po śmierci TyberiuszaBunson, Encyclopedia of the Roman Empire, str. 338.
W 34 roku podczas pobytu na Capri Kaligula przysiągł Makronowi, że jeżeli zostanie cesarzem to poślubi jego żonę i obietnicę tę potwierdził na piśmie. Potrzebował wsparcia prefekta gwardii w przejęciu władzy po coraz bardziej niedomagającym cesarzu. Niemal wszyscy rzymscy historycy opisujący śmierć Tyberiusza, która miała miejsce w 37 roku, zgodnie twierdzą, że został on uduszony poduszką przez Makrona i Kaligulę po tym jak ten drugi przedwcześnie zagarnął cesarski pierścieńTacyt, Roczniki księga VI 50Kasjusz Dion, Historia rzymska, księga LVIII 28.1–4Swetoniusz, Żywoty cezarów, Tyberiusz 73; Kaligula 12.2–3;Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, księga XVIII 225.
Kaligula panował od 37 do 41 roku. Ennia i Makron zapewniwszy mu władzę, zdobyli pozycję, która w przyszłości mogła zagrozić władzy cesarza. W zamian za okazane wsparcie, Makron został mianowany przez cesarza namiestnikiem Egiptu. W kilka miesięcy później wraz z żoną i dzieckiem wyruszyli do portu w Ostii, skąd mieli wyruszyć w dalszą podróż do stolicy Egiptu. Przed odpłynięciem otrzymali cesarski rozkaz nakazujący im popełnienie samobójstwaBarrett, Caligula: The Corruption of Power, str. 242.
Przypisy
Bibliografia Auguet R., Kaligula (tłum. W. Gilewski), PIW, Warszawa 1990, Cary M., Scullard H. H., Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna (t. I), PIW, Warszawa 1992 Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, Wyd. „Iskry”, Warszawa 2006 Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, Wyd. „Iskry”, Warszawa 2006 Swetoniusz, Żywoty cezarów, Ossolineum, Wrocław 1987 Tacyt, Dzieła (t. I–II), Wyd. „Czytelnik”, Warszawa 1957; 2004
Kategoria:Kaligula Kategoria:Kochanki władców starożytnego Rzymu Kategoria:Rzymscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w I wieku Kategoria:Zmarli w 38