thumb|Rekonstrukcja szałasu poety w chramie Kawai w Kioto , właśc. Nagaakira Kamo – japoński mnich buddyjski, pisarz i poeta.
Urodził się w Kioto, w rodzinie kapłanów shintō. Jego młodość przypadła na ciężkie czasy wojny Gempei, co wpłynęło później na jego postawę rezygnacji ze świata. Kluczową rolę w drodze życiowej Kamo odegrały także zakończone niepowodzeniem starania o objęcie chramów Kamo w Kioto, na skutek czego porzucił shintō i przeszedł na buddyzm. Wycofał się wówczas z życia publicznego i udał do pustelni nad brzegiem rzeki Kamo-gawa w Ōharze na północny wschód od Kioto, u stóp góry Hiei, przybierając imię zakonne Ren’in (蓮胤). W 1206 roku zamieszkał w małej chatce na górze Hino, gdzie żył do śmierci.
Wysoko ceniony za swoją twórczość już za życia, około 1200 roku został mianowany przez emerytowanego cesarza Go-Tobę naczelnikiem nowo utworzonego Biura Poezji. Był autorem licznych poezji, utworów prozatorskich i traktów krytycznoliterackich. Wydał m.in. zbiór esejów teoretycznych Mumyōshō (Wybór bez tytułu, 1211), dzienniki podróżne Iseki, Kaidōki i Tōkan kikō oraz kolekcję bajek buddyjskich Hoshinshū. Jego najważniejszym dziełem są jednak Hōjōki, refleksyjne zapiski, w których do głosu dochodzi buddyjska doktryna o nietrwałości i przemijalności rzeczy.
Fragmenty Hōjōki w przekładzie na język polski pt. Zapiski z szałasu ukazały się w antologii Dziesięć tysięcy liści z 1961 roku. Zapiski z szałasu rozpoczyna słynne zdanie:
Autor stwierdza dalej, że z ludźmi jest tak samo. Nic nie jest trwałe na tym świecie: wszystko się zmienia, ginie, umiera.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1216 Kategoria:Japońscy duchowni buddyjscy Kategoria:Japońscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Kioto