25 złotych polskich (1828–1833) – moneta dwudziestopięciozłotowa Królestwa Kongresowego okresu autonomii, zwana również pojedynczym złotym królewskim, wprowadzona jako następczyni dwudziestopięciozłotówki bitej w latach 1822–1825, po śmierci cara Aleksandra I, za panowania Mikołaja I. Była bita w złocie, z datą 1828, 1829, 1832 i 1833, według systemu monetarnego opartego na grzywnie kolońskiej. Była ostatnią dwudziestopięciozłotówką Królestwa Kongresowego. Wycofano ją z obiegu 1 maja 1847 r.

Moneta została wybita z otokiem, podobnie jak niektóre inne nominały Królestwa Polskiego okresu autonomii emitowane po 1819–, albo po 1820 r.

Awers Na tej stronie umieszczono prawe popiersie cara Aleksandra I, otokowo napis:

Dookoła znajduje się wypukły otok.

Rewers Na tej stronie umieszczono w wieńcu nominał „25", pod nim napis „ZŁO•POL•” poniżej rok 1828, 1829, 1832 lub 1833, na dole znak intendenta mennicy w Warszawie – F.H. (Fryderyka Hungera 1828, 1829) lub K.G. (Karola Gronaua 1832, 1833). Całość otoczona napisem:

Dookoła znajduje się wypukły otok.

Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w złocie próby 916, na krążku o średnicy 18,5 mm, masie 4,9051 grama, z rantem ząbkowanym, z otokiem. Według sprawozdań mennicy w latach 1828–1833 w obieg wypuszczono dwudziestopięciozłotówek.

Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: RocznikStopień rzadkościSzacowana liczba egzemplarzyZdjęcieR526–12025 złotych polskich 1829R4121–60025 złotych polskich 1832R526–12025 złotych polskich 1833R4121–600 Moneta była bita w latach panowania Mikołaja I, więc w numizmatyce rosyjskiej zaliczana jest do kategorii monet tego cara.

Mimo, że w aktach normatywnych nazwą monety był pojedynczy złoty królewski, na rewersie został wybity nominał: 25 złotych polskich. Monety nie stanowiły jednak równowartości 25 złotych polskich w srebrze. Były to w rzeczywistości dwie odrębne waluty złotowe:

złoty polski w złocie oraz złoty polski w srebrze. W okresie powstania listopadowego rozporządzeniem Rządu Narodowego z 31 marca 1831 r. zrezygnowano z bicia zarówno podwójnych– (50-złotówek) jak i pojedynczych złotych królewskich (25-złotówek). Nieliczne powstańcze emisje tych złotych monet zostały antydatowane na rok 1829. Po upadku zrywu 1831 r. powrócono jednak do emisji złotych 25-złotówek (roczniki 1832 i 1833).

Zobacz też 25 złotych polskich (1817–1819) 25 złotych polskich (1822–1825) 50 złotych polskich (1827–1829) monety Królestwa Kongresowego tabela cennikowa Bolcewicza rosyjskie monety bite dla Polski (1815–1841)

Przypisy

Kategoria:Monety Królestwa Kongresowego (1816–1835) Kategoria:Złote monety Królestwa Kongresowego