Conotyla – rodzaj dwuparców z rzędu Chordeumatida i rodziny Conotylidae.
Dorosłe formy tych dwuparców mają tułów złożony z 30 pierścieni, z których pierwszy (collum) nie nakrywa głowy. Głowa wyposażona jest u nich w 14–23 czarnych, zwykle okrągłych oczu prostych, ustawionych w 4–5 rzędach na trójkątnych polach ocznych. Ósma i dziewiąta para odnóży samca przekształcona jest w gonopody. Przednia para gonopodów jest mniejsza lub prawie równa rozmiarami kolpokoksytom pary tylnej. Przednie gonopody mają przepaskowate, niepodzielone sternum, prostą lub rozgałęzioną budowę i często są zakrzywione za kolpokoksytami. Pasowatego lub jajowatego kształtu sternum tylnych gonopodów ma duże i wyraźne przetchlinki oraz jest częściowo zlane z apodemą tchawkową. Dziesiąta para odnóży samca ma wskutek obecności gruczołów biodrowych powiększone, ale niepłatowate biodra. Jedenasta para odnóży samca ma niepowiększone i wyraźne haczyki w tylnych częściach przedudzi. Niekiedy modyfikacje występują u samców również na odnóżach par od pierwszej do siódmej, zwłaszcza na ich udach.
Wije te występują wyłącznie w Ameryce Północnej, na terenie Kanady i Stanów Zjednoczonych.
Rodzaj ten wprowadzili w 1895 roku Orator Fuller Cook i Guy N. Collins. Należy tu 15 opisanych gatunków:
Conotyla aeto Shear, 1971 Conotyla blakei (Verhoeff, 1932) Conotyla bollmani (McNeill, 1887) Conotyla celeno Shear, 1971 Conotyla elpenor Shear, 1971 Conotyla fischeri Cook & Collins, 1895 Conotyla jonesi Chamberlin, 1951 Conotyla melinda Hoffman, 1961 Conotyla ocypetes Shear, 1971 Conotyla personata Shear, 1971 Conotyla smilax Shear, 1971 Conotyla vaga Loomis, 1939 Conotyla venetia Hoffman, 1961 Conotyla vista Shear, 1971 Conotyla wyandotte (Bollman, 1888)
Przypisy
Kategoria:Conotylidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1895 roku