Conotyla – rodzaj dwuparców z rzędu Chordeumatida i rodziny Conotylidae.
Dorosłe formy tych dwuparców mają tułów złożony z 30 pierścieni, z których pierwszy (collum) nie nakrywa głowy. Głowa wyposażona jest u nich w 14–23 czarnych, zwykle okrągłych oczu prostych, ustawionych w 4–5 rzędach na trójkątnych polach ocznych. Ósma i dziewiąta para odnóży samca przekształcona jest w gonopody. Przednia para gonopodów jest mniejsza lub prawie równa rozmiarami kolpokoksytom pary tylnej. Przednie gonopody mają przepaskowate, niepodzielone sternum, prostą lub rozgałęzioną budowę i często są zakrzywione za kolpokoksytami. Pasowatego lub jajowatego kształtu sternum tylnych gonopodów ma duże i wyraźne przetchlinki oraz jest częściowo zlane z apodemą tchawkową. Dziesiąta para odnóży samca ma wskutek obecności gruczołów biodrowych powiększone, ale niepłatowate biodra. Jedenasta para odnóży samca ma niepowiększone i wyraźne haczyki w tylnych częściach przedudzi. Niekiedy modyfikacje występują u samców również na odnóżach par od pierwszej do siódmej, zwłaszcza na ich udach.
Wije te występują wyłącznie w Ameryce Północnej, na terenie Kanady i Stanów Zjednoczonych.
Rodzaj ten wprowadzili w 1895 roku Orator Fuller Cook i Guy N. Collins.