Bolesław Stanisław Józef Albert (Albrecht) Ciechanowiecki herbu Dąbrowa (ur. 17 marca 1857 w Hopczycy w gm. Pohrebyszcze, zm. 3 marca 1910 w Nicei) – wysoki urzędnik w służbie carskiej Rosji, gubernator ufijski.
Życiorys Drugi syn spośród dziewięciorga dzieci marszałka szlachty pow. lepelskiego (od 1853) Józefa Pawła i Aleksandryny z d. Riznicz (Riznić, Risnich) h. własnego, córki Iwana (Jowana) i Pauliny z hr. Rzewuskich.
Bolesław był kształcony we Francji w latach 1862-1869, studiował w petersburskiej elitarnej Cesarskiej Szkole Prawa w latach 1870-1878. Pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości (1878-1879) i Ministerstwie Finansów (1879-1883) w Petersburgu.
W 1883 został mianowany honorowym sędzią pokoju powiatu lepeskiego, a także połockim powiatowym marszałkiem szlachty i przewodniczącym powiatowego urzędu do spraw włościańskich w Połocku, które to funkcje pełnił przez trzy trzyletnie kadencje.
Od 1892 był kolejno: stałym członkiem Rządu Gubernialnego Taurydzkiego, od 1897 wicegubernatorem irkuckim, w latach 1897-1900 honorowym sędzią pokoju Irkuckiego Sądu Okręgowego, od 1899 p.o. gubernatora w Irkucku, od 1901 p.o. gubernatora permskiego, od 1904 p.o. gubernatora smoleńskiego i ponownie honorowego sędziego pokoju pow. lepeskiego (jedna kadencja), a w 1905 gubernatorem w Ufie.
W 1906 został zwolniony ze służby z prawem do noszenia munduru gubernatorskiego i emeryturą w wysokości 2500 rubli rocznie, po czym przeniósł się do rodziny w Wersalu. Zmarł w cztery lata później podczas pobytu w Hotelu d'Ostende w Nicei, prawdopodobnie na wylew krwi do mózgu.
W 1892 ożenił się ze swoją krewną osiemnastoletnią Zofią Ciundziewicką h. Następ lub Rudnica (1874-1910), córką Emila i Klotyldy z Niemirowiczów-Szczyttów h. Jastrzębiec (zm. 1886), a bratanicą Michała Ciundziewickiego i wnuczką byłego marszałka pow, borysowskiego Melchiora Ciundziewickiego. Z Zofią miał jedną córkę Alicję (ur. ok. 1898 w Irkucku), która zmarła w trzy dni po urodzeniu. Utrata dziecka, poronienia i słabe zdrowie odbiły się na stanie psychicznym Zofii. Zofia od 1901 nie miała kontaktu z mężem, przebywając aż do śmierci w grudniu 1910 na leczeniu – najpierw w klinice w Szwajcarii, a następnie w sanatorium pod Berlinem.
Jego majątkiem ziemskim wielkości prawie 6 tys. hektarów zarządzał brat Władysław, który został jego spadkobiercą.
Rangi urzędnicze 1878 – radca tytularny 1881 – asesor kolegialny 1886 – radca dworu 1890 – radca kolegialny 1894 – radca stanu 1901 – rzeczywisty radca stanu 1906 – tajny radca
Odznaczenia Order Świętej Anny II kl. (1895, Rosja) Order Świętego Stanisława II kl. (1899, Rosja) Order Świętego Włodzimierza III kl. (1901, Rosja) Order Świętego Włodzimierza IV kl. (1899, Rosja) Srebrny Medal Jubileuszowy Aleksandra III (1897, Rosja) Odznaczenie „24 listopada 1866” (1903, Rosja) Order Krzyża Takowy IV kl. (1879, Serbia)
Bibliografia Andrzej Rachuba (red.): Dzieje rodziny Ciechanowieckich herbu Dąbrowa (XIV–XXI wiek). Warszawa: DiG, 2013, s. 315-342, 392-398
Kategoria:Absolwenci i studenci uczelni Imperium Rosyjskiego Bolesław Stanisław Kategoria:Gubernatorzy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Marszałkowie powiatowi (gubernia witebska) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Takowy Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polscy ziemianie (ziemie zabrane) Kategoria:Rzeczywiści radcy stanu Imperium Rosyjskiego Kategoria:Tajni radcy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urzędnicy sądowi Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wicegubernatorzy irkuccy Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1910