Adam Cole, właśc. Austin Jenkins (ur. 5 lipca 1989 w Lancaster) – amerykański profesjonalny wrestler i aktor, obecnie występujący w federacji All Elite Wrestling (AEW). Jest głównie znany z występów w Ring of Honor (ROH), w którym jako pierwszy trzy razy zdobył ROH World Championship, a także raz zdobył ROH World Television Championship. Jest również znany z występów w New Japan Pro-Wrestling (NJPW).
Cole występował w wielu federacjach niezależnych, w tym w International Wrestling Cartel (IWC), Combat Zone Wrestling (CZW), w którym zdobył raz i był najdłużej panującym CZW World Junior Heavyweight Championem, Maryland Championship Wrestling (MCW), Northeast Wrestling i Pro Wrestling Guerrilla (PWG), gdzie raz zdobył PWG World Championship.
Kariera profesjonalnego wrestlera Combat Zone Wrestling (2008–2013) Jenkins był trenowany w akademii federacji Combat Zone Wrestling (CZW) przez DJ Hyde’a i Jona Dahmera. Zadebiutował w federacji jako Adam Cole podczas gali No Pun Intended z 21 czerwca 2008, kiedy to on i The Reason przegrali z GNC (Joem Gacym i Alexem Colonem). Następny raz wystąpił 13 września podczas gali Chri$ Ca$h Memorial Show, gdzie pokonał Tylera Veritasa. Cole rozpoczął rywalizację z drużyną GNC i walczył z nimi wraz z przeróżnymi partnerami. 12 października podczas gali Night of Infamy 7: Greed GNC pokonało Cole’a i HDTV w tag team matchu. Cole odniósł pierwsze zwycięstwo nad GNC na gali Cage of Death 10: Ultraviolent Anniversary z 13 grudnia kiedy on, Veritas i Cruz pokonali GNC i EMO w six-man tag team matchu.
W 2009 Cole regularnie współpracował z Tylerem Veritasem, między innymi wygrywając z nim gauntlet match podczas gali X: Decade of Destruction – 10th Anniversary z lutego. Miesiąc później wygrali cztero-drużynową z Jagged i Colem Callowayem, GNC i Team AnDrew (Andym Sumnerem i Drewem Gulakiem). Cole powrócił do CZW 8 sierpnia, gdzie z partnerem ponownie wygrali four-way tag team match. Podczas gali Down With the Sickness Forever z 13 września, Cole i Veritas przegrali z The Best Around (Bruce’em Maxwellem i TJ-em Cannonem) o CZW World Tag Team Championship. Przez resztę 2009 obaj skupiali się na solowych karierach; obaj wzięli udział w turnieju o nowo-wprowadzony CZW Wired TV Championship, gdzie Cole pokonał Alexa Colona i Richa Swanna, lecz w finale podczas gali Cage of Death 11 przegrał z Veritasem.
thumb|left|Cole pozujący na krawędzi ringu w 2010. Podczas gali Walking on Pins and Needles z marca 2010, Cole zremisował czasowo z Sabianem. 10 kwietnia wyzwał go do walki o CZW World Junior Heavyweight Championship, lecz ich walka ponownie zakończyła się remisem czasowym. 8 maja Cole zdobył CZW World Junior Heavyweight Championship pokonując Sabiana i Ruckusa w three-way matchu na gali Fist Fight. Obronił mistrzostwo w walce z Ryanem Slaterem w czerwcu i sierpniu, a także z Blk Jeezem (Sabianem) we wrześniu. Podczas gali It’s Always Bloody in Philadelphia z 9 października, Cole stał się antagonistą ze względu na atak na Veritasa, zaś tej samej nocy obronił tytuł w walce z AR Foxem. W listopadzie podróżował po Niemczech z federacją i obronił mistrzostwo w walce z Zackiem Sabrem Jr. Miesiąc później jego menedżerką stała się Mia Yim, która pomogła mu obronić tytuł w dwóch walkach podczas gali Cage of Death XII.
Podczas gali Twelve: Anniversary z lutego 2011, Cole zakwalifikował się do turnieju Best of the Best X pokonując Pinkiego Sancheza. 9 kwietnia wygrał cały turniej pokonując Johnny’ego Gargano i Kyle’a O’Reilly’ego w three-way matchu w pierwszej rundzie, Zacka Sabre’a Jr. w półfinale, a także Samiego Callihana w finale. Cole rozpoczął współpracę z jego trenerem DJ Hyde’em, który pomógł mu obronić mistrzostwo w walce z Foxem w maju. Przez kolejne miesiące zdołał obronić tytuł w walkach z Jonathamem Greshamem, Chuckem Taylorem i AJ Curcio. 12 listopada 2011 utracił CZW World Junior Heavyweight Championship na rzecz Callihana pomimo interwencji ze strony Hyde’a i Yim; jego panowanie trwało 553 dni i było najdłuższe w historii tytułu.
Podczas gali An Excellent Adventure ze stycznia 2012 Cole zawalczył i przegrał z Devonem Moore’em o CZW World Heavyweight Championship. Współpraca Cole’a z Hyde’em zakończyła się podczas gali Best of the Best 11, kiedy to Hyde zaprezentował nowego protegowanego Tony’ego Nese’a, który pokonał Cole’a w singlowej walce. Cole i Hyde rozpoczęli krótką rywalizację, która obejmowała wzajemne ataki na siebie. W listopadzie 2012 Cole zaczął rywalizację z Samim Callihanem twierdząc, że zawsze był lepszy od niego. Cole pokonał Callihana w No Holds Barred matchu podczas gali Cage of Death 14: Shattered Dreams z 8 grudnia. 13 kwietnia 2013 po raz ostatni zawalczył z CZW, kiedy to ponownie pokonał Callihana.
Federacje niezależne (2009–2017) thumb|Cole (po prawej) walczący z Kyle’em O’Reillym (po lewej) w ćwierćfinale turnieju Young Lions Cup federacji Chikara. 7 sierpnia 2009 Adam Carelle pokonał Qenanna Creeda i zdobył MCW Rage Television Championship. Był w posiadaniu mistrzostwa przez kolejne cztery miesiące, po czym stracił je na rzecz Ryana McBride’a w dniu 26 grudnia. Po zmianie pseudonimu na Adam Cole odzyskał tytuł od McBride’a 27 lutego 2010. Cole stracił je 31 lipca na rzecz Cobiana, kiedy to on i Tommy Dreamer pokonali jego i Tylera Hiltona.
7 listopada 2009 Cole pokonał VSK i zdobył od niego WXW C4's Hybrid Championship. Tytuł stracił na rzecz Dave’a Rose’a 6 marca 2010.
20 i 21 listopada 2009 Cole pokonał DJ Hyde’a, Ryana McBride’a, „Mighty” Quinna Nasha i Erica Endersa wygrywając pierwszy 16-osobowy turniej Battle of Gettysburh federacji Ground Breaking Wrestling. Dzięki zwycięstwu zawalczył z mistrzem Gregiem Excellentem w kwietniu 2010, lecz walkę przegrał.
Cole zaczął występować w federacji Evolve w 2010, jego debiut odbył się 1 maja podczas gali Evolve 3: Rise Or Fall, gdzie przegrał z Samim Callihanem. Na gali Evolve 4 pokonał Johnny’ego Gargano, po czym wyzwał Jimmy’ego Jacobsa do walki na gali Evolve 5: Danielson vs. Sawa, którą Cole przegrał.
Cole pojawił się podczas nagrań gali Open the Freedom Gate federacji Dragon Gate USA (DGUSA) z 28 listopada 2009, gdzie podczas pre-show przegrał z Kyle’em O’Reillym. 24 lipca 2010 pojawił się podczas nagrań Enter the Dragon 2010 i wziął udział w czteroosobowej walce z Chuckiem Taylorem, Arikiem Cannonem i Ricochetem, którą wygrał Taylor.
28 sierpnia 2010 Cole wziął udział w turnieju Young Lions Cup federacji Chikara. Pokonał Kyle’a O’Reilly’ego w ćwierćfinale, lecz odpadł w półfinale w six-man elimination matchu będąc wyeliminowanym przez Obariyona.
30 kwietnia 2011 wziął udział w Super 8 Tournament 2011 federacji East Coast Wrestling Association, gdzie pokonał Samiego Callihana i Austina Ariesa, aczkolwiek w finale pokonał go Tommaso Ciampa. 30 listopada 2012 wygrał Premiere Wrestling Xperience’s Heavyweight Championship, który stracił w lutym przyszłego roku.
Ring of Honor (2009–2017) Future Shock (2009–2012) Cole zadebiutował w Ring of Honor (ROH) 28 lutego 2009, gdzie przegrał z Johnem Kermanem w Dark matchu przed nagraniami tygodniówek Ring of Honor Wrestling. Następnej nocy wystąpił w kolejnym dark matchu, gdzie wraz z Ninja Brownem zawalczył z Kermanem i Coreyem Abbottem, lecz walka zakończyła się bez rezultatu po ataku Dark City Fight Club (Kory’ego Chavisa i Jona Davisa) na uczestników. Ponownie pojawił się 26 lipca 2010 podczas tygodniówki Ring of Honor Wrestling i z Nickiem Westgatem przegrał z The Kings of Wrestling (Chrisem Hero i Claudiem Castagnolim).
23 sierpnia 2010 ROH ogłosiło podpisanie kontraktu z Colem. 2 sierpnia podczas nagrań Ring of Honor Wrestling został pokonany przez Mike’a Bennetta. Cole rozpoczął współpracę z nowym zawodnikiem ROH Kyle’em O’Reillym, gdzie 2 października pokonali Grizzly’ego Redwooda i Mike’a Sydala. Dwa tygodnie później ponieśli dwie porażki ze Steve’em Corino i Kevinem Steenem, a także z The All Night Express (Kennym Kingiem i Rhettem Titusem). 12 listopada Cole wziął udział w turnieju Survival of the Fittest 2010, gdzie pokonał Corino w pierwszej rundzie, lecz w finale został wyeliminowany jako drugi w sześcioosobowej eliminacyjnej walce. Cole zadebiutował na galach pay-per-view występując 18 grudnia podczas gali Final Battle; wspólnie z O’Reillym zostali pokonani przez All Night Express. 1 i 2 kwietnia na edycjach Chapter One i Chapter Two gali Honor Takes Center Stage, Cole i O’Reilly przegrali dwie walki z The Briscoe Brothers (Jayem i Markiem) oraz The Kings of Wrestling. 8 lipca 2011 drużyna pokonała Bravado Brothers stając się pretendentami do tytułów ROH World Tag Team Championship. 25 lipca Cole odnowił kontrakt z federacją. 13 sierpnia podczas nagrań Ring of Honor Wrestling drużyna zaczęła występować pod nazwą Future Shock.
Panowania mistrzowskie (2012–2015) thumb|Cole podczas gali Supercard of Honor VII w kwietniu 2013. 7 stycznia 2012 podczas nagrań Ring of Honor Wrestling, Future Shock zostało rozwiązane i Cole uformował sojusz z Eddiem Edwardsem; wspólnie rywalizowali przeciwko O’Reilly’owi i Daveyowi Richardsowi. 4 marca podczas gali 10th Anniversary Show, Cole i Edwards pokonali O’Reilly’ego i Richardsa w walce wieczoru, gdzie Cole przypiął Richardsa, który był w posiadaniu ROH World Championship. 24 czerwca podczas gali Best in the World 2012: Hostage Crisis pokonał O’Reilly’ego w „Hybrid Rules” matchu, po czym chciał się pogodzić z byłym partnerem, lecz ten odrzucił propozycję. 29 czerwca Cole zdobył swoje pierwsze mistrzostwo w ROH pokonując Rodericka Stronga o ROH World Television Championship. 15 września na gali Death Before Dishonor X: State of Emergency skutecznie obronił mistrzostwo w walce z Mikiem Mondo, po czym skonfrontował się z Mattem Hardym. 13 października podczas gali Glory By Honor XI: The Unbreakable Hope ponownie obronił tytuł pokonując Eddiego Edwardsa. 16 grudnia na gali Final Battle 2012: Doomsday został pokonany przez Hardy’ego w walce bez mistrzostwa na szali. Panowanie Cole’a zakończyło się 2 marca 2013 podczas gali 11th Anniversary Show, gdzie utracił tytuł na rzecz Matta Tavena. 4 maja na gali Border Wars 2013 zawalczył z Jayem Briscoe o ROH World Championship, lecz pojedynek przegrał. 30 maja podpisał kolejny kontrakt z federacją.
Po zwakowaniu ROH World Championship, Cole wziął udział w turnieju wyłaniającego nowego mistrza. 27 lipca pokonał Marka Briscoe w pierwszej rundzie, tydzień później zdołał pokonać Jaya Lethala, zaś 20 września podczas gali Death Before Dishonor XI zdołał pokonać Tommaso Ciampę i Michaela Elgina w półfinale i finale turnieju, tym samym stając się nowym posiadaczem światowego tytułu. Po odebraniu pasa mistrzowskiego od Jaya Briscoe, Cole zaatakował jego i Elgina, tym samym stając się antagonistą. Na początku listopada odniósł wstrząśnienie mózgu, co wymagało przerwy od występów. 14 grudnia podczas gali Final Battle 2013 obronił tytuł w trzyosobowej walce z Briscoe i Elginem. Po walce Cole i Matt Hardy zostali zaatakowani przez powracającego Chrisa Hero, co doprowadziło do obrony Cole’a podczas gali 12th Anniversay Show z 21 lutego 2014, gdzie pokonał Hero. Rewanżowa walka odbyła się 8 marca, lecz Cole ponownie pokonał Hero w Ringmaster’s Challenge matchu.