Aleksiej Michajłowicz Pronin (ros. Алексей Михайлович Пронин, ur. we wsi Popyszewo w obwodzie niżnonowogrodzkim, zm. 11 września 1987 w Moskwie) – radziecki generał porucznik.
Życiorys W 1915 ukończył wyższą szkołę podstawową, w lipcu 1917 wstąpił do Czerwonej Gwardii, 18 września 1918 został członkiem RKP(b), wstąpił też do Armii Czerwonej.
Uczestniczył w wojnie domowej (walkach z wojskami gen. Jewgienija Millera) i w 1920 w składzie 15 Dywizji Kawalerii w wojnie z Polską oraz z oddziałami Wrangla i Machno jako komisarz szwadronu.
Po wojnie był zastępcą komisarza i komisarzem pułku kawalerii, komisarzem szkoły kawalerii w Twerze i szefem kursów politruków Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, w 1929 ukończył kursy doskonalenia wyższej kadry dowódczej. Od 1934 wykładał w Akademii Wojskowej im. Frunzego, 13 stycznia 1936 otrzymał stopień komisarza brygadowego, w 1937 pełnił służbę w Kijowskim Okręgu Wojskowym, 22 lutego 1938 został awansowany na komisarza dywizyjnego.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami kolejno jako członek Rad Wojennych 32 Armii (lipiec–wrzesień 1941), 4 Armii, 11 Armii, Frontu Północno-Zachodniego (grudzień 1941–luty 1944), 2 Frontu Białoruskiego (luty–kwiecień 1944) i 8 Armii, w grudniu 1942 otrzymał stopień generała majora. Brał udział w operacji brzesko-lubelskiej, wiślańsko-odrzańskiej (m.in. zajęciu Łodzi) i berlińskiej.
11 lipca 1945 otrzymał stopień generała porucznika. Od czerwca 1947 do kwietnia 1949 był zastępcą dowódcy Centralnej Grupy Wojsk w Austrii ds. politycznych, od kwietnia 1949 do 20 lipca 1950 zastępcą dowódcy Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech ds. politycznych, 1963–1959 członkiem Rady Wojskowej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, a 1959–1960 wojskowym konsultantem Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie zakończył służbę.
Był zagorzałym zwolennikiem stalinizmu, jako delegat na XX Zjazd KPZR w lutym 1956 sprzeciwił się referatowi Chruszczowa.
Odznaczenia Order Lenina (trzykrotnie) Order Rewolucji Październikowej (16 lutego 1979) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Kutuzowa I klasy (6 kwietnia 1945) Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (15 lutego 1974) Medal „Za obronę Leningradu” (1942) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (Polska Ludowa, 24 kwietnia 1946) Order Virtuti Militari (Polska Ludowa, 1955) Krzyż Walecznych (Polska Ludowa, 19 grudnia 1968) Medal Za Zasługi dla Transportu (Polska Ludowa, 1972) Order Czerwonej Gwiazdy (Czechosłowacja, 1955) I inne.
Bibliografia Сергей ЛАЗАРЕВ, Алексей ГУЛЯЕВ. Жизнь и судьба генерала А.М. Пронина (ros.) (ros.)
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Oficerowie polityczni Armii Czerwonej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona bolszewicka) Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1987