Alfredo Keil (ur. 3 lipca 1850 w Lizbonie, zm. 4 października 1907 w Hamburgu) – portugalski kompozytor, malarz i poeta niemieckiego pochodzenia, twórca portugalskiej opery narodowej i hymnu państwowego Portugalii.
Życiorys Pochodził z rodziny wywodzącej się z Niemiec. Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne, plastyczne, poetyckie i lingwistyczne. Początkowo uczył się muzyki w Lizbonie u Antónia José Soaresa, Óscara de la Cinny, Ernesta Vieiry. W 1868 wyjechał do Norymbergi by studiować malarstwo i kompozycję. Po powrocie do Portugalii w 1870 skupił się na twórczości plastycznej, zyskując sławę jako malarz; uczestniczył w wielu wystawach i był wielokrotnie nagradzany.
W tym czasie nie poświęcał wiele uwagi muzyce. Komponował jedynie drobne utwory fortepianowe i pieśni o charakterze salonowym. Dopiero sukces jego pierwszej jednoaktowej opery komicznej Susana (1883) rozbudził w nim pasję kompozytorską, która trwała nieprzerwanie przez następnych 20 lat.
Równocześnie nadal uprawiał malarstwo i kontynuował twórczość poetycką, a także zajmował się archeologią i dużo podróżował. Był też kolekcjonerem historycznych instrumentów muzycznych, zgromadził cenną kolekcję liczącą około 400 eksponatów. Współcześnie kolekcja ta znajduje się w Museu da Música w Lizbonie.
Twórczość Keil dążył do stworzenia idiomu portugalskiej muzyki artystycznej, co widoczne jest zwłaszcza w jego operach prezentujących wysoki poziom warsztatowy, mimo że posługiwał się obiegowymi środkami techniki kompozytorskiej. Po premierze swojej najbardziej dojrzałej opery komicznej Serrana (1899), która jako pierwsza została wydrukowana z librettem w języku portugalskim (chociaż w partyturze był umieszczony również tekst przetłumaczony na język włoski), Keil został uznany za twórcę portugalskiej opery narodowej.
Jego skłonność do manifestowania uczuć patriotycznych i nacjonalistycznych obrazują takie kompozycje jak kantata Patria (1884), Marcha de Gualdim Pais (1895), pieśni napisane z okazji 500. rocznicy urodzin Henryka Żeglarza (1894), a przede wszystkim hymn Portuguesa (1890) do słów Henrique Lopesa de Mendonçy, który już w 1891 był powszechnie śpiewany, a po ukonstytuowaniu się w 1911 nowej republiki stał się portugalskim hymnem narodowym.
Odznaczenia thumb|upright|Portret Alfredo z widocznymi komandoriami orderów: św. Jakuba, Izabeli Katolickiej i Wazów, każdy z gwiazdą na prawej piersi, a także z dwoma krzyżami kawalerskimi orderów Legii Honorowej i Palm Akademickich, jednym Orderu Chrystusa oraz medalem. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu św. Jakuba (1889, Portugalia)widoczne na portrecie Krzyż Komandorski Orderu św. Jakuba (Portugalia) Krzyż Oficerski Orderu św. Jakuba (1888, Portugalia) Krzyż Kawalerski Orderu Chrystusa (Portugalia)Rui Ramos: O Cidadão Keil. D. Quixote, 2010, Krzyż Orderu Karola III (1886, Hiszpania)Portugal - Dicionário Histórico, Corográfico, Heráldico, Biográfico, Bibliográfico, Numismático e Artístico, Volume III, págs. 1082-1083. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Komandorski II Klasy Orderu Wazów (Szwecja)Sveriges Statskalender. Sztokholm, 1905, s. 536 Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja) Krzyż Kawalerski Orderu Palm Akademickich (Francja)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Portugalscy kompozytorzy Kategoria:Kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Portugalscy malarze Kategoria:Portugalscy poeci Kategoria:Ludzie urodzeni w Lizbonie Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wazów Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Palm Akademickich