Seungnang (V w.-zm. 615; Hangul 승낭 Sŭngnang, chiń. 僧郎 pinyin Sēngláng) – koreański mnich działający w Chinach w ramach szkoły sanlun (Trzech traktatów).
Biografia Pochodził z Yodong (chiń. Liaodong) w Goguryeo. Gdy Kumaradżiwa wprowadził nauki Nagardżuny do Chin, dotarły one do Goguryeo. Seungnang studiował je oraz Sutrę Awatamsakę. Wkrótce udał się Chin do Jiangnanu w okresie jianwu (494-497) i zatrzymał się w klasztorze Caotang na Górze Dzwonu na północ od Nankinu. Następnie przeniósł się do klasztoru Qixia na górze SheRed. Peter H. Lee, Wm. Theodore de Bary. Sources of Korean Tradition Str. 36.
Nauczał i objaśniał nauki związane z trzema traktatami i wieści o jego wygranych dysputach z innymi mnichami dotarły do cesarza Wu z Liangów, który w 512 r. wybrał dziesięciu mnichów, którzy rozpoczęli studiować u Seungnanga. Wśród nich był cesarski konsultant religijny ZhijiChung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 7.
Seungnang szybko zyskał sobie opinię znawcy madhjamiki.
Jego nauki były kontynuowane przez jego uczniów.
Szkoła sanlun Kumaradżiwa (344-413) Daosheng (355-434) Tanji Wysoce problematyczny, nie zajmował się w ogóle ideami madhjamiki i raczej nie był uczniem Daoshenga Seungnang (chiń. Senglang) Koreańczyk (zm. 615), długowieczny Zhiji Zhouyong Sengquan Xinghuang Falang (507-581) Jiaxiang Jizang (549-623) Hyegwan Koreańczyk, wprowadził sanlun do Japonii w 605 r. Todŭng Koreańczyk aktywny w Japonii
Przypisy
Bibliografia Red. Peter H. Lee, Wm. Theodore de Bary. Sources of Korean Tradition. Volume One: From Early Times Through the Sixteenth Century. Columbia University Press. New York. 1997. Str. 432. Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Jimoondang. Seoul. 2007. Str. 220.
Kategoria:Buddyzm koreański Kategoria:Chińscy duchowni buddyjscy Kategoria:Chińczycy epoki Sui Kategoria:Zmarli w 615