Z Marszałkiem Titą (, cyr. Уз Mаршала Тита) – pieśń rewolucyjna Ludowej Armii Wyzwolenia Jugosławii na cześć jej dowódcy – Marszałka Josipa Broz Tito.
Historia Pieśń została napisana w 1943, gdy relacje między Josipem Brozem Tito a radzieckim przywództwem były bliskie. Pierwszy wers oryginalnej wersji utworu brzmiał: Uz Tita i Staljina, dva junačka sina (pl. Z Tito i Stalinem, dwoma bohaterskimi synami). Według kompozytora piosenki, Oskara Danona, podczas pierwszego publicznego wykonania w 1943, w trakcie drugiej sesji Antyfaszystowskiej Rady Wyzwolenia Narodowego Jugosławii w Jajce, słowa te zostały spontanicznie zmienione przez słuchaczy na Uz maršala Tita, junačkoga sina (pl. Z marszałkiem Tito, bohaterskim synem). Na tej samej sesji Tito otrzymał tytuł Marszałka Jugosławii. Oryginalna wersja utworu została wycofana z użycia w wykonaniach i drukowanych śpiewnikach po rozłamie Tito–Stalin w 1948. Piosenka została przetłumaczona na wszystkie języki narodowe Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii oraz języki mniejszości, takie jak słowacki (So Súdruhom Titom).
Druga pieśń odnosi się do ideologii wrogich komunistom ustaszy rządzących kolaborującym z III Rzeszą Niepodległym Państwem Chorwackim, którzy wspomagani przez Niemców propagowali twierdzenie, iż Chorwaci nie są z pochodzenia Słowianami, lecz Gotami, przez co mogliby zostać uznanymi za część rasy panów.
Tekst wersja oryginalna (cyrylica) wersja oryginalna (alfabet łaciński) tłumaczenie na polski Уз Mаршала Тита, јуначкога сина Нас неће ни пакао смјест Ми дижемо чело, ми крочимо смјело И чврсто стискамо пест Ми дижемо чело, ми крочимо смјело И чврсто стискамо пест
Род прастари сви смо, а Готи ми ни смо Славенства смо древнога чест Ко друкчије каже, клевеће и лаже Нашу ће осјетит пест Ко друкчије каже, клевеће и лаже Нашу ће осјетит пест
Сбе прсте на руци, у јаду и муци Партизанска сложила је свијест Па сад кад и треба, до сунца до неба Високо ми дижемо пест Па сад кад и треба, до сунца до неба Високо ми дижемо пест Uz maršala Tita, junačkoga sina Nas neće ni pakao smjest Mi dižemo čelo, mi kročimo smjelo I čvrsto stiskamo pest Mi dižemo čelo, mi kročimo smjelo I čvrsto stiskamo pest
Rod prastari svi smo, a Goti mi ni smo Slavenstva smo drevnoga čest Ko drukčije kaže, kleveće i laže Našu će osjetit pest Ko drukčije kaže, kleveće i laže Našu će osjetit pest
Sve prste na ruci, u jadu i muci Partizanska složila je svijest Pa sad kad i treba, do sunca do neba Visoko mi dižemo pest Pa sad kad i treba, do sunca do neba Visoko mi dižemo pest Z marszałkiem Titą, bohaterskim synem Nie zatrzyma nas nawet piekło Podnosimy czoła, kroczymy śmiało I mocno zaciskamy pięści
Jesteśmy ród prastary, ale nie Gotami Jesteśmy częścią prastarych Słowian Kto twierdzi inaczej, szkaluje i kłamie Chce poczuć nasze pięści
Wszystkie palce na dłoni, przez biedę i znój Złożyły się w partyzancką świadomość Ilekroć będzie trzeba, wysoko wznieśmy pięści Do słońca i do nieba
Przypisy
Linki zewnętrzne Tekst pieśni
Kategoria:Panslawizm Kategoria:Narodowa Armia Wyzwolenia Jugosławii Kategoria:Pieśni rewolucyjne Kategoria:Muzyka w Jugosławii