Wiktor Siennicki (ur. 5 lipca 1924 w Warszawie, zm. 1 sierpnia 1990 tamże) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, funkcjonariusz cywilnych i wojskowych organów bezpieczeństwa PRL, zastępca szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej.
Życiorys Syn Edwina i Genowefy. Podczas II wojny światowej brał udział w walkach w szeregach Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. Nosił pseudonim Rysiek. Brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz batalionu AL imienia Czwartaków.
W 1945 rozpoczął służbę w organach bezpieczeństwa. Brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym. W latach 1945–1950 służył w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie kolejno jako referent, starszy referent i kierownik sekcji. Od 1950 w centrali Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego kolejno jako starszy referent Sekcji I Wydziału V w Departamencie V (1950–1952), kierownik Sekcji III Wydziału IV Departamentu V (1952–1954), kierownik Sekcji III Wydziału VI/IV w Departamencie III MBP (1954–1956). W 1955 służył w stopniu kapitana. W 1957 został przeniesiony do wojskowych organów bezpieczeństwa, gdzie w związku z likwidacją Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego tworzono Wojskową Służbę Wewnętrzną. Wiele stanowisk kierowniczych w nowym organie kontrwywiadu obejmowali wówczas oficerowie oddelegowani z MBP. W latach 1960–1964 był szefem Oddziału I w Zarządzie I (Operacyjnym) WSW. W latach 1964–1965 służył w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Wietnamie. Po powrocie do kraju szef Oddziału VI Szefostwa WSW (1965–1966), szef Zarządu VI Szefostwa WSW (1966–1967), szef Zarządu I Szefostwa WSW (1967–1971). W latach 1971–1979 zastępca szefa WSW gen. Teodora Kufla i jego najbliższy współpracownik. Na przełomie lat 60. i 70. na polecenie gen. Kufla, w ramach walk frakcyjnych w PZPR, osobiście i przy zachowaniu najgłębszej konspiracji prowadził rozpracowanie najważniejszych generałów Wojska Polskiego, m.in. ówczesnego ministra obrony narodowej gen. Wojciecha Jaruzelskiego. Był także ściśle zaangażowany w przeprowadzanie czystek antysemickich w wojsku w latach 1967–1968, między innymi nadzorował sporządzanie list oficerów pochodzenia żydowskiego, którzy byli następnie degradowaniMichael Moshe Checinski, Running the Gauntlet of Anti-Semitism, Devora Publishing Jerusalem-New York, 2004, s. 257.. W 1979 krótko pełnił funkcję szefa Zarządu V Szefostwa WSW. Odszedł z WSW w 1979 roku wraz z odwołaniem ze stanowiska gen. dyw. Teodora Kufla. Od 18 lipca 1979 do 29 stycznia 1980 odbył szkolenie przygotowawcze dla attaché wojskowych. W okresie od 31 stycznia 1980 do 3 marca 1983 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Belgradzie. W stan spoczynku przeszedł w marcu 1983 w wieku 59 lat, pożegnany oficjalnie przez wiceministra obrony narodowej gen. broni Józefa UrbanowiczaWojskowy Przegląd Historyczny, nr 4 (106), październik-grudzień 1983, s. 287..
Był członkiem PPR i PZPR.
Był żonaty z Wandą Barbarą z domu Budke (1928–2008).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A4-1-22).
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal im. Ludwika Waryńskiego (1987)W uznaniu zasług, [w:] Życie Partii, nr 3, 10 lutego 1988, s. 21. Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia (ZSRR)
Przypisy
Bibliografia
Michael Chęciński, Jedenaste przykazanie: nie zapomnij, Wydawnictwo Adam Marszałek, 2004, s. 409. Józef Czerwiński, Cezary Leżeński, Synami pułku ich nazwano, Wydawnictwo MON, Warszawa 1980, s. 127. Lech Kowalski, Krótsze ramię Moskwy. Historia kontrwywiadu wojskowego PRL, Wydawnictwo Fronda, 2017. Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 4 (106), październik-grudzień 1983, s. 287.
Kategoria:Attachés wojskowi PRL Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem im. Ludwika Waryńskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojskowej Służby Wewnętrznej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej Kategoria:Polacy związani z działalnością antysemicką (PRL) Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Żołnierze batalionu im. Czwartaków Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej Kategoria:Uczestnicy walk z podziemiem niepodległościowym w Polsce (1944–1956)