Wiktor Siennicki (ur. 5 lipca 1924 w Warszawie, zm. 1 sierpnia 1990 tamże) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, funkcjonariusz cywilnych i wojskowych organów bezpieczeństwa PRL, zastępca szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej.
Życiorys Syn Edwina i Genowefy. Podczas II wojny światowej brał udział w walkach w szeregach Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. Nosił pseudonim Rysiek. Brał udział w powstaniu warszawskim jako żołnierz batalionu AL imienia Czwartaków.
W 1945 rozpoczął służbę w organach bezpieczeństwa. Brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym. W latach 1945–1950 służył w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie kolejno jako referent, starszy referent i kierownik sekcji. Od 1950 w centrali Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego kolejno jako starszy referent Sekcji I Wydziału V w Departamencie V (1950–1952), kierownik Sekcji III Wydziału IV Departamentu V (1952–1954), kierownik Sekcji III Wydziału VI/IV w Departamencie III MBP (1954–1956). W 1955 służył w stopniu kapitana. W 1957 został przeniesiony do wojskowych organów bezpieczeństwa, gdzie w związku z likwidacją Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego tworzono Wojskową Służbę Wewnętrzną. Wiele stanowisk kierowniczych w nowym organie kontrwywiadu obejmowali wówczas oficerowie oddelegowani z MBP.