Równania różnicowe, są to pewne związki rekurencyjne, które określają wartość danego wyrazu w sposób niebezpośredni - pośrednio, przez wyrazy go poprzedzające. Mogą to być ciągi: liczbowe, funkcyjne, a nawet i wektorowe. Indeksy mogą być numerowane liczbami naturalnymi lub całkowitymi. W naszych obliczeniach ograniczymy się do zmiennej jednej funkcji jednej zmiennej.
Równania różnicowe liniowe pierwszego rzędu Równanie różnicowe liniowe, pierwszego rzędu, możemy zapisać równaniem:
Wszystkie współczynniki występujące we wzorze są różne od zera, a zakres zmienności zmiennej n jest ograniczony, chociaż nie jest to warunek konieczny. Wprowadźmy nową zmienną, tak określoną:
Wzór na zmienną y wyznaczoną ze wzoru podstawiamy do równania różnicowego i, dzieląc obustronnie tak otrzymane równanie przez aa...a, dostajemy schemat:
Ogólnym rozwiązaniem z równania różnicowego wynikającym z końcowego związku jest równanie:
Z równania możemy wyznaczyć y wynikające z równania .
Procedura opisana w powyższych punktach jest procedurą uniwersalną, ale zwykle nie trzeba się do niej uciekać, bo wystarczy rozpisać kilka pierwszych wyrazów na y i stąd wyznaczyć ogólne wyrażenie na ten wyraz.
Równania jednorodne różnicowe rzędu drugiego Podamy tutaj ogólne równanie różnicowego rzędu drugiego, który często stosowane jest w fizyce, jest to równanie w postaci:
Rozwiązania tego równania poszukujemy w postaci funkcji potęgowej:
Rozwiązanie podstawiamy do równania , i dzieląc tak otrzymane równanie przez λ, dochodzimy do równania kwadratowego:
Z równania możemy otrzymać parametr λ, który przedstawia się w postaci dwóch wzorów zależnych od stałych a i b występujących w równaniu :
Ogólnym rozwiązaniem równania jest równanie:
Jesli dwa rozwiązania równania kwadratowego są takie same, czyli λ=λ=λ, to rozwiązaniem równania różnicowego jest:
Aby sprawdzić, czy rzeczywiście jest rozwiązaniem równania , gdy wyróżnik trójmianu kwadratowego jest równy zero, podstawiamy nasze rozwiązanie do równania różnicowego i po podzieleniu przez λ otrzymujemy:
Równanie jest rozwiązaniem prawdziwym na mocy równania kwadratowego i wartości parametru , gdy rozwiązaniem tego równania są dwa jednakowe pierwiastki.