Wyrazy dźwiękonaśladowcze Onomatopeja (オノマトペ) to słowo określające grupę słów w danym języku, których znaczenie określane jest na podstawie dźwięku lub mimiki. Przykładowo w języku polskim to wyrazy: "miau", "hał". W języku polskim (i nie tylko) onomatopeja jest rdzeniem wielu wyrazów, również czasowników i rzeczowników (np. buczeć, buczenie, szumieć, szum). Wyrazy dźwiękonaśladowcze w języku japońskim dzielą się na 2 główne grupy: gisei-go (擬声語) oraz gitai-go (擬態語).
Giseigo
擬声語 gisei-go to słowa, które opisują dźwięk. Wiele z nich jest zapisywanych w katakanie. Przykładowe dźwięki: Japoński Rōmaji Znaczenie ワンワン wan-wan szczekanie psa ニャニャ nya-nya miauczenie kota コケコッコ koke-kokko pianie koguta lub dźwięk kur パチパチ pachi-pachi klaśnięcie w dłonie ザーザー zaa-zaa dźwięk spadającego deszczu (mocny deszcz) ポツポツ potsu-potsu dźwięk kapiącej wody lub kropli deszczu
Gitaigo 擬態語 gitai-go to słowa, które opisują akcję, stan lub emocje poprzez towarzyszący im dźwięk. Przykłady: Japoński Rōmaji Znaczenie ムシャムシャ musha-musha dźwięk jaki wydaje ktoś jedzący lub chrupiący coś ウハウハ uha-uha skakanie ワイワイ wai-wai dźwięk dziecięcej zabawy ガワガワ gawa-gawa inny dźwięk dziecięcej zabawy