Lokalna zasada zachowania tensora pędu - etap wstępny rozważań Wzór na gęstość sił zewnętrznych działający na dany punkt ośrodka i stąd dodatkowa wynikająca różniczka siły działająca na dany punkt ośrodka z definicji tensora siły w przestrzeni zwykłej (szczególna teoria względności) i (mechanika Newtona) oraz lokalnej zachowawczości tensora gęstości energii(masy)-pędu kinematycznego są przedstawione według równania:

Strumień energii(masy)-pędu Będziemy tutaj badać ten strumień energii(pędu) w szczególnej teorii względności i mechanice Newtona.

Szczególna teoria względności Policzmy wyrażenie matematyczne całkowe stosując twierdzenie licząc w układach globalnie (lokalnie) płaskim o globalnie (lokalnie) stałym tensorze (wektorze) prędkości wyrażenie obierając całkowanie po takiej dowolnej objętości infinitezymalnej V, w której przestrzeń jest globalnie (lokalnie) płaska o globalnie (lokalnie) stałym tensorze (wektorze) prędkości, wiedząc, że ciśnienie nie zmienia się w danym czasie i przestrzeni według :

Mechanika Newtona Policzmy wyrażenie matematyczne całkowe stosując twierdzenie licząc w układach globalnie (lokalnie) płaskim o globalnie (lokalnie) stałym tensorze (wektorze) prędkości wyrażenie obierając całkowanie po takiej dowolnej objętości infinitezymalnej V, w której przestrzeń jest globalnie (lokalnie) płaska o globalnie (lokalnie) stałym tensorze (wektorze) prędkości, wiedząc, że ciśnienie nie zmienia się w danym czasie i przestrzeni według :

Dalsze obliczenia wspólne dla szczególnej teorii względności i mechaniki Newtona Na podstawie policzonego wyrażenia i oraz napisanej równości dostajemy wzór na zmianę pędu w ininitezymalnej objętości względem czasu , czyli:

Jeżeli przyjmiemy, że w , gdzie jest to wektor gęstości i-tej współrzędnej siły działającej na daną infinitezymalną obiętość ośrodka, co na tej podstawie wzór przyjmuje postać:

Wzór ostateczny jest równaniem ruchu opisujący zmianę i-tej współrzędnej gęstości pędu względem czasu. Dla przypadku mamy wzór na zmianę gęstości energii relatywistycznej (masy) w danym punkcie wyprowadzając go w taki sposób jak równanie , ale zamiast jest , a zamiast jest , wtedy:

Wzór ostateczny jest równaniem ruchu opisujący zmianę zerowej współrzędnej wartości gęstości pędu względem czasu, czyli zmianę gęstości energii relatywistycznej (masy) wynikającej ze wzoru , tzn.: . Łącząc wzory i , wtedy dostajemy z definicji gęstości siły niezrównoważonej:

A wzór przepisujemy w formie całkowej całkując obie strony wersji różniczkowej tego równania i przenosząc pochodną czastkową przed całkę zamieniając ją na pochodną zupełną z definicji pochodnej, wtedy:

Wzór przedstawia zmianę pędu danej objętości płynu względem czasu i ona jest równa zmianie pędu spowodowanego przez siłę zewnętrzną i pędowi jaka wpłynęła do układu. Wzory i możemy je napisasć w innej postaci korzystając z definicji interwału czasoprzestrzennego w zalezności od prędkości i różniczki czasu w formie , wtedy:

Dla mechaniki Newtona w wielkość jest równa jeden, tzn.: .

Strumień energii(masy)-pędu w szczególnej teorii względności i mechanice Newtona w układach o zmiennych krzywoliniowych (uogólnionych) niezmiennych względem czasu opisujące przestrzeń zwykłą W układach globalnie (lokalnie) płaskich wzór na strumień energii(masy)-pędu możemy napisać , napiszmy go w układach o zmiennych krzywoliniowych (uogólnionych) niezmiennych względem interwału czasoprzestrzennego opisujące przestrzeń zwykłą (wtedy macierz transformacji jest ), wiedząc, że w układach szczególnej teorii względności i mechanice Newtona mamy , wtedy:

Zatem pisząc bez nadkreśleń wzór dla układów o zmiennych krzywoliniowych (uogólnionych) niezmiennych względem interwału czasoprzestrzennego o postaci podobnej do opisujące przestrzeń zwykłą na podstawie spełnione w szczególnej teorii względności i mechanice Newtona, mamy:

Napiszmy jaka jest interpretacja wzoru , napiszmy całkę objętościową obu stron tego równania, zatem:

Wzór przedstawia zmianę pędu danej objętości płynu względem interwału czasoprzestrzennego, a ona jest równa zmianie pędu spowodowanego przez tensor siły zewnętrznej i pędowi, która wpłynęła do tej objętości ograniczonej powierzchnią zamkniętą przez tą powierzchnię, w jednostce interwału czasoprzestrzennego.

Równość otrzymujemy po podziale objętości zamkniętej powierzchnią na nieskończenie wiele infinitezymalnych prostopadłościanów, wtedy otrzymamy to równanie dla nich i po złączeniu równań w nich w jedno równanie otrzymujemy tą równość.

Szczególna teoria względności W szczególnej teorii względności prawa (wersja różniczkowa) i (wersja całkowa) przy definicji tensora gęstości energii-pędu kinematycznego przy klasie transformacji Lorentza są spełnione.

Mechanika Newtona W mechanice Newtona prawa (wersja różniczkowa) i (wersja całkowa) są spełnione dla przy definicji tensora gęstości masy-pędu kinematycznego przy klasie transformacji Galileusza:

Prawa (wersja różniczkowa) i (wersja całkowa) dla w mechanice Newtona przechodząc z układu globalnie (lokalnie) płaskiego o globalnie (lokalnie) stałym tensorze prędkości do układu o zmiennych krzywoliniowych (uogólnionych) opisujące przestrzeń zwykłą przy klasie macierzy transformacji Galileusza, które są funkcjami uogólnionymi, są dokładnie tożsamościowo spełnione (tzn. prawa i lewa strona są równe zero), czyli w prawach w i je tylko piszemy dla . Przepiszmy wzór dla wiedząc, że dla prawa i lewa jego strona są tożsamościowo równe zero, w takim razie: